Tarım ve Hayvancılık Mevzuatı  
ORMAN KANUNU


BİRİNCİ FASIL
ORMANLARIN TARİFİ, TAKSİMİ, İDARE VE MURAKABESİ

           Madde 1 - Tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır.

            Ancak:

            A) Sazlıklar;

            B) Step nebatlariyle örtülü yerler;

            C) Her çeşit dikenlikler;

            Ç) Parklar;

            D) Şehir mezarlıklarıyla kasaba ve köylerin hudutları içerisindeki  mezarlıklarda ağaç ve ağaçlıklarla örtülü yerler.

            E) Sahipli arazide bulunan ve civarındaki ormanlarda tabii olarak yetişmiyen ağaç ve ağaççık nevilerinin bulunduğu yerler;

            F) Sahipli ziraat arazisi kullanılan ve dağınık, yer yer küme ve sıra halinde bulunan her nevi ağaç ve ağaçlıklarla örtülü  yerler.

            G) Devlet ormanlarına bitişik olamıyan ve yüzölçümü yüz hektardan yukarı bulunmıyan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklar.

            H) Sahipli arazide ve muhitin hususiyetlerine göre yetişmiş veya yetiştirilecek olan fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri dahil olmak üzere her nevi meyvalı ağaç ve ağaçcıklar;

            İ) Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle hususi kanunu gereğince devlet ormanlarından tefrik  edilen ve edilecek olan ve imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 6777 sayılı kanunda tasrih edilen yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar;

            J) Funda veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımıyan yerler;

            orman sayılmaz.

           Madde 2 - İklim, su ve toprak rejimine zarar vermeyen ve daha verimli kültür arazisi haline getirilmesi Ziraat Vekaletince uygun görüken ormanların orman rejimi dışında bırakılmasına ve orman mefhumuna dahil olduğu halde orman rejimine tabi tutulmasında bir fayda görülmiyen sahipli yerlerin serbest bırakılmasına veya gayeye uygun hususi bir idare ve kesim tarzı tatbik edilmesi Ziraat Vekaletinin teklifi üzerine İcra Vekilleri Heyetince karar verilebilir.

           Madde 3 - Bulundukları mevki, vaziyet, haiz oldukları hususiyet noktasından memleketin ve halkın menfaat, sıhhat, selametine yarıyacak veya tarihi, bediI veya turistik kıymeti bakımından muhafazası gereken, gerek Devletin ve gerek eşhasın hususi mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerin orman rejimine alınmasına Ziraat veya Maarif Vekaletleri veya Turizm Umum Müdürlüğünün teklifi üzerine İcra Vekilleri Heyetince karar verilebilir.

           Madde 4 - Ormanlar mülkiyet ve idare bakımından:

            A) Devlet ormanları;

            B) Hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlar;

            C) Hususi ormanlar;

            Vasıf ve karakter bakımından;

            A) Muhafaza ormanları;

            B) MillI parklar;

            C) İstihsal ormanları;

            olmak üzere ayrılır.

           Madde 5 - Hükmi şahsiyeti haiz olmıyan Devlet dairelerince hususi maksatlara göre tesis edilen ormanların bu daireler tarafından tesis gayelerine uygun surette idare ve intifaına Ziraat Vekaletince izin verilebilir.

           Madde 6 - Devlet ormanlarına ait her çeşit işler Ziraat Vekaletine bağlı Orman Umum Müdürlüğü tarafından yapılır.

            Devletten başkasına ait olan bütün ormanlar, bu Kanunun hükümleri dairesinde Orman Umum Müdürlüğü'nün murakabesine tabidir.

İKİNCİ FASIL
I - DEVLET ORMANLARI TAHDİT VE KADASTRO

           Madde 7 - Devlet ormanlarının ve ormanların içinde ve bititşiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak ve her nevi arazi ie diğer ormanların hudutlarının tayin ve tesbiti Orman Tahdit Komisyonları tarafından yapılır.

            Bu komisyonlar; Ziraat Vekaletince tayin olunacak baş mühendisinin veya yüksek orman mühendisinin reisliğinde Adliye Vekaletince tayin olunacak en az beş sene hakimlik veya avukatlık yapmış bir hukukçu aza ile iki yüksek orman mühendisi veya orman mühendis muavini, yüksek ziraat mühendisi veya ziraat teknisyeni ile tahditi yapılacak vilayetin umumi meclisince ve belediye hudutlarında belediye, köy hudutlarında, köy ihtiyar meclislerince aralarından seçilecek bir asil, bir yedek azadan teşekkül eder. Asil ve yedek azaların isimleri orman tahdit Komisyonu reisliğine bildirilir. Komisyon reisliği emrine lüzumu halinde teknik memur ve katip verilebilir.

            Yasak  bölgelerdeki ormanların tahditi sırasında Milli Müdafaa Vekaletinden bir mümessil bulundurulabilir.

            Tahdit komisyonları mürettep adedin yarısından bir fazlası ile toplanabilir. Reis hukukçu aza, yüksek ziraat mühendisi ve mütehap aza bulunmak şartıyla mevcudun ekseritiyle karar verebilir. Reylerde musavat halinde reisin bulunduğu taraf ekseriyet teşkil etmiş addolunur.

            Komisyon çalışma sırasında belediyelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar meclisleri tarafından seçilecek bilir kişilerin bilgisinden de faydalanılır. Bunların tahdit gününde ve yerinde hazır bulunmamaları halinde komisyon lüzum gördüğü takdirde başka bilirkişi seçebilir.

           Madde 8 - Devlet ormanlarının tahditi işlerinin hangi vilayetlerde yapılacağı Ziraat Vekaletince tayin olunur. Keyfiyet orman çalışmaya başlamadan en az bir ay önce resmi gazetede ve alakalı vilayet ve kaza merkezlerinde çıkan birer gazete ve mutat vasıtalarla en az beşer gün ara ile ikişer defa ilan olunur.

            Tahdidine başlanacak devlet ormanın mahallin orman başmüdürlüğü tarafından tesbit ve tanzim edilecek umumi hudut krokisi, ormanda çalışmaya başlamadan en az bir ay evvel ilan edilmek üzere valiliğe verilir.

            Komisyon reisi, tahdide başlama gününü, orman içinde ve bitişiğindeki gayrimenkul sahiplerinin veya kanuni mümessillerinin veya vekillerinin hazır bulunmalarını, hazır bulunmadıkları takdirde tahdit işinin gıyaplarında devam edeceğini bildiren ilan kağıdını bir ay evvel alakalı köy veya beldenin münasip yerine astırır ve keyfiyeti bir zabıtla tesvik ettirir.

           Madde 9 - Tahdit edilecek ormanların bitişiğinde veya içinde gayrimenkulü  olanlar; tahdit gününde bizzat kendileri veya kanuni mümessilleri veya vekilleri hazır bulunurlar. İşgal eyledikleri gayrimenkullerin hudutlarını gösterirler ve ziraat  eyledikleri araziye ait her nevi vesikalarını ibraz ederler.

            Komisyon reisi tarafından yerinde yapılan ilana rağmen alakalıların sulunmamaları komisyonun tahdit işlerini durdurmaz.

           Madde 10 - Tahdit komisyonları yaptıkları tahdit işlerini, kroki ve zabit ile tesbit ve tevşik ederler. Bu zabıtlar komisyon reis ve azalarıyla hazır bulundukları takdirde komşu arazi sahipleri veya kanuni mümessillerini veya vekilleri tarafından imzalanır.

            Bu zabıtlarda; tahdit olunan Develt ormanlarının adı, ağaç çeşitleri, komşu gayrimenkulün cinsi, sahiplerinin adı ve soyadı, hudut, mülkiyet ve diğer ayni haklar ve bunlara mütaallik itirazlar ve alakadarların ibraz etmiş oldukları vesikaların kısaca mahiyetleri, tarih ve numaraları kaydolunur.

           Madde 11 - Komisyonların tahdit zabıt hulasalarının, hududu gösteren kroki de dahil olduğu halde birer sureti alakalı şehir, kasaba ve köylerin münasip yerlerine asılır. Asılma tarihi beldelerde belediye encümenlerinin, köylerde ihtiyar meclislerinin tasdik edeckleri mazbata ile tevsik olunur. Bu vesika komisyon dosyasında muhafaza edilir. Bu askı şahsan tebliğ hükmündedir.

            Zabıt münderecatına razı olmıyanlar, asılış tarihinden itibaren bir sene içinde salahiyetli mahkemelere müracaatla itiraz edebilirler. Bu karar aleyhine yapılacak itirazlar her türlü harç ve resimden muaftır. Bu müddet içinde itiraz vukubulmaz ise komisyon kararı katileşir.

            Tahdit muamelesi yapılmış ve hudutları katileşmiş olan ormanlar tapu dairelerince hiçbir harç ve resim alınmaksızın Hazine namına tescil olunur.

            Ayrıca bu ormanların sabit taş veya beton kazıklarla muayyen hudut noktaları tesbit edilerek mühim sahaları dikenli tel içerisine alınır.

           Madde 12 - Tahdit Komisyonları için lüzumlu nakil vasıtaları ve kanuni harcırahlar orman idaresince temin edilir.

II - ORMAN KÖYLÜLERİNİN KALKINDIRILMASI

           Madde 13 - Devlet ormanları içinde veya kenarında bulunup da civarlarındaki ormanlardan geçimlerinin sağlanmasına imkan olmıyan köylerde ve dağınık evlerde oturanlardan:

            A)Bulundukları yerlerde muhitin icaplarına göre ve muhtelif suretlerle kalkındırılmaları mümkün görülenlere, Ziraat Vekaletinin izni ile Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasından kalkınma kredisi açılır. Kalkınma kredisi için yirmi yıl müddetle Ziraat Vekaleti bütçesine senelik miktarı 50 milyon liradan aşağı olmamak şartiyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası sermayesine mahsuben ayrıca tahsisat konulur.

            Kalkınma kredisinin miktarı, faiz nispeti, müddeti ve diğer şartları, Ziraat, İktisat ve Ticaret Vekaletleriyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası tarafından müştereken tayin olunur.

            B)Bulundukları yerlerde kalkındırılmasına imkan olmıyacağı anlaşılanların daha müstahsil bir hale getirilmeleri gayesiyle ve kendi istek ve muvafakatleri üzerine başka yere kaldırılmalarına İcra Vekilleri Heyetince karar verilebilir. Bu takdirde bunların bıraktıkları gayrimenkuller orman mefhumuna girer. Bu malların umumi hülkümler dairesinde takdir edilecek bedelleri sahiplerine ödenir veya nakil ve yerleştirmeler İskan ve Toprak Kanunları hükmlerine göre yapılır.

            Bu iç İskan işi, Devlet ve Ziraat Vekaletlerince müştereken hazırlanacak ve İcra Vekilleri Heyetince tasdik edilecek plana göre yapılır.

III - ORMANLARIN MUHAFAZASI

           Madde 14 - Devlet ormanlarında:

            A) Yetişmiş veya yetiştirilmiş fidanları kesmek, sökmek, ekim sahalarını bozmak, yaş ağaçları boğmak, yaralamak, tepelerini veya dallarını kesmek veya koparmak veya ağaçlardan yalamuk, pedavra hartama çıkarmak;

            B)Dikili yaş vaya kuru ağaçları kesmek veya bunları kökünden sökmek veya bunlardan kabuk veya çıra veya katran veya sakız çıkarmak, yatık veya devrik ağaçları kesmek veya götürmek, kök sökmek, kömür yapmak;

            C)Palamut, ıhlamur çiçeği, her çeşit orman örtüsü, mazı kozalağı tıbbI ve sınaI nebatları veya orman tohumlarını toplayıp götürmek; ocak açarak toprak, kum ve çakıl çıkarmak, ormanların göl veya derelerinde dinamit atmak ve ağı salmak suretiyle avlanmak,

            yasaktır.

           Madde 15 - Ormanın gelişmesi için idarenin fenni maksatlarla yapacağı ameliyat dışında; 14 üncü maddenin (A) bendinde yazılı fiillerden fidan sökmek veya dal kesmek ile orman hasılatı elde etmek üzere aynı maddenin (B) Bendinde ve muhtelif faydalar sağlamak için (C) bendinde yazılı fiil ve hareketleri yapmak, orman idaresinin izin ve müsaadesine bağlıdır.

           Madde 16 - Devlet ormanlarının hudutları içinde, mevzu hükümlere göre maden ocakları araştırma veya işletme ruhsatnamesi ve imtiyazı verilebilmesi için Ziraat Vekaletinin muvafakatini almak şarttır.

            Ruhsatname veya imtiyaz almış olanlarla, ruhsatname veya imtiyaz alacaklar, işe başlamadan evvel çalışma sahalarını orman idaresine haber vermeye ve ormana zarar gelebilecek hallerde, orman idaresinin göstereceği tedbirleri almaya ve yapmaya mecburdurlar.

           Madde 17 - Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

            Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollariyle elde edilecek yerlerde buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmI daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.

            Ormanlarda umumi sıhhat ve emniyet ve menfaat icabı veya estetik ve turistik bakımdan yapılacak her nevi bina ve tesisat ileorman hasılatı işleyeceklerin ve kullanacakların yapacakları bina ve her nevi tesisat için Ziraat Vekaletinden izin alınır.

           Madde 18 - Devlet ormanları hudutları içinde veya dört kilometreye kadar uzaklıkta olan yerlerde her çeşit fabrika kurulması Ziraat Vekaletinin; bir kilometreye kadar olan yerlerde hızar ve şerit kurulması, taş, kireç, kömür, trebentin, katran ve benzeri ocakların kurulması orman idaresinin iznine bağlı olup ruhsatname istihsali ve rüsum hakkındaki ahkam mahfuzdur.

           Madde 19 - Ormanlara her cins  hayvan sokulması yasaktır. Ancak:

            Bu kanunun (20) ve (21) inci maddelerinde yazılı hükümler dairesinde Devlet ormanları içinde bulunan yaylak, kışlak ve otlaklara ve fevkalade ahvalde Devlet ormanlarına hayvan sokulup otlatılmasına izin verilebilir.

IV - OTLAK VE MERA İŞLERİ

           Madde 20 - Devlet ormanları içinde bulunan yaylak, kışlak ve otlaklarla sulama yerlerinde hakları olanlardan buralara hayvanlariyle yahut hayvansız olarak girip çıkmak istiyenler; bu yerlere orman idaresinin göstereceği yollardan geçmeye ve ormanlara zarar vermemeye matuf tedbirlere riayete mecburdurlar.

           Madde 21 - Devlet ormanlarındaki otlaklara dışardan toplu olarak veya sürü halinde hayvan sokulup otlatılması, tanzim olunacak planlara göre orman idaresinin iznine bağlıdır.

            Planlar otlak zamanından evvel tanzim ve orman müdürlüklerince tasdik olunur.

            Fevkalade hallerde Ziraat Vekaleti Devlet ormanlarına zarar vermeyecek şekilde muvakkat olarak hayvanların ormanlarda otlatılmasına ait tedbirleri alır.

            Bu takdirde orman içindeki ve dışındaki köylerin hayvan otlatmalarına mütaallik işlere orman bölge şefleriyle veteriner müdürü veya memurunun tanzim edecekleri planlar mahallin en yüksek mülküye amirleri tarafından tasdik edilerek ilgililere tebliğ olunur.

            Yangın görmüş ormanlarla tohumlama kesimi sahalarından hiçbir suretle hayvan otlatılamaz.

           Madde 22 - Ziraat Vekaleti, Devlet ormanları içindeki ağaçsız yaylak ve otlakların tanzim, tevsi ve ıslahı hususunda gerekli tedbirleri alır.

V - MUHAFAZA ORMANLARI

           Madde 23 - Arazi kayması ve yağmurlarla yıkanması tehlikesine maruz olan yerlerdeki ormanlarla, meskun mahallerin havasını, şose ve demiryollarını, toz ve kum fırtınalarına karşı muhafaza eden ve nehir yataklarının dolmasının önüne geçen veya memleket müdafası için muhafazası zaruri görülen devlet ormanları veya maki veya fundalarla örtülü yerler daimi olarak; tahrip edilmiş veya yangın görmüş Devlet ormanları da istihsal ormanı haline gelinceye kadar Ziraat Vekaletince muhafaza ormanı olarak ayrılabilirler.

            Muhafazaya ayrılan ormanların hudutları belli edilerek civar köy ve kasabalarda ilan olunur. Bu gibi ormanların ayrılma şart ve esasları müddetleriyle suretti idare, imar ve ıslahı ve bunlardan faydalanma şekilleri Ziraat Vekaletince tesbit olunur.

           Madde 24 - Muhafaza ormanı olarak ayrılması icabeden ve mülkiyeti Devletten başkasına ait bulunan ormanlarla alelumum muhafaza ormanlarının tamamlanması için bunlara eklenmesi lazım gelen sahipli yerler, İcra Vekilleri Heyeti karariyle muhafaza ormanı olarak ayrılır. Sahipleri muvafakat etmedikleri takdirde bu yerler umumi hükümlere göre istimlak edilir.

VI - MİLLİ PARKLAR

           Madde 25 - Orman Umum Müdürlüğü; mevki ve haiz olduğu hususiyeti dolayısıyla lüzum göreceği ormanları ve orman rejimine giren sahaları; memleketin ilim hayatının istifadesine tahsis etmek, tabiatı muhafaza etmek, yurdun güzelliğini sağlamak, halkın çeşitli spor ve dinlenme ihtiyaçlarını karşılamak, turistik hareketlere imkan vermek maksadıyla, (milli park) olarak ayırabilir.

            Bu gibi sahaların ayrılma esasları muhafeza ormanları hükümlerine göre tatbik olunur.

VII - İSTİHSAL VE SATIŞ İŞLERİ

           Madde 26 - Devlet ormanlarından yapılacak istihsal Ziraat Vekaletince tespit olunacak esaslar dairesinde ve amenajman planlarına göre devlet tarafından yapılır veya 40 ıncı madde hükümleri dairesinde yaptırılabilir.

           Madde 27 - Devlet ormanlarından kesilecek veya herhangi bir sebeple devrilmiş veya kesilmiş ağaçların dip kütükleriyle tomrukların kimler tarafından numaralanıp damgalanacağına, ağaç, tomruk, odun köür ve diğer her nevii orman mahsullerinin kesim, imal, toplama, satış icaplarına göre orman dışında veya koruma bakımından mahzurlu olmayan orman içindeki yerlere nakil ve istif ve ölçme işlerine ve nakliye tezkerelerinin tanzim ve istimalile ait şekil ve esaslar Orman UmumMüdürlüğünce tayin ve tespit olunur.

            Damga çekiçleri dört çeşit olup şekilleri, bu kanuna bağlı levhada tesbit edilmiştir. Bu çekiçlerin salahiyetli memurlardan başkası tarafından kullanılması yasaktır.

            Damgasız ve nakliyesiz orman mahsulleri kaçak sayılır.

           Madde 28 - Ormancılık tekniği ve kıymetlendirme icapları zaruri kılmadıkça Orman Umum Müdürlüğünce hiçbir nevi mamul ve yarı mamul yapılamıyacağı gibi orman dışında şehir ve kasabalarda fabrika, depo ve satış yerleri de tesis olunamaz. İcabında Orman Umum Müdürlüğünce fabrika tesis ve işletilmesi icra vekilleri heyeti kararına bağlıdır.

            Madde 29 - Devlet ormanlarından elde edilecek orman mahsullerinin tarife bedelleri, mıntakalar itibariyle ve piyasa icaplarına göre Orman Umum Müdürlüğü tarafından tanzim ve Ziraat Vekaletinci tasdik olunur.

           Madde 30 - Orman mahsullerinin piyasa satışlarında açık artırma esastır. Açık artırmaya arz edilen orman mahsullerinin miktar ve kalite itibariyle mahalli ihtiyaçlara ve satış icaplarına uygun partiler halinde ayarlanması mecbiridir. Ancak:

            Resmi daire ve müessese ve iktisadi devlet teşekküleri ihtiyaçları ile lüzum ve fayda görülen veya müstacelen satış yapılmasına icabettiren hallerde pazarlıkla da satış yapılabilir.

            Bu maddede yazılı satışların şartları ve şekilleri İcra Vekilleri Heyetince tespit olunur.

           Madde 31 - Devlet ormanları içinde veya orman hudutlarına köy ortasından ufki hattı müstakim ile on kilometre mesafede bulunan köylülere, köy barınmalarına mahsus yapacakları ev, ahır, samanlık ve kullanacakları ev ve ziraat aletleri için onda bir tarife bedeli karşılığında tahammülü müsait olan en yakın Devlet ormanından veya istif yerlerinden kerestelik ağaç, tomruk ve yakacak odun verilir.

            Bu yerler halkın cami, köy yolu köprüsü gibi müşterek ihtiyaçları içinde tarife bedeli alınmaksızın tahammülü müsait olan en yakın Devlet ormanından kerestelik ağaç verilir.

            Bu ihtiyaçlar, istiflerden temin edildiğ takdirde kesme ve nakil masrafları ayrıca alınır.

            Bu maddede yazılı intifa hükümlerinden istifade eden muhtaç köylülere tahammülü müsait en yakın ormanlardan yayla kulübeleri içinde onda bir tarife bedeli ile ağaç verilebilir.

            Bu maddeye dayanılarak verilen ağaç ve mamulatın başkalarına satılması ve bu yerlerden dışarıya çıkarılması hibe edilmesi yasaktır.

            Bu emval haczedilemez.

            Bunları kullandıktan sonra haliyle veya yıkarak enkaz halinde satanlar veya devredenler bir daha bu madde hükmünden istifade edemezler.

            Yukarıda yazılı ihtiyaçlar için kerestelik ağaç veya mahrukatın aynı köy halkının bu kabil ihtiyaçlarına devrine Orman İdaresince izin verilebilir.

           Madde 32 - Ormanların bulundukları ve bu ormanlara bitişik kazalar içindeki muhtaç köylülere, hududu içinde devlet ormanı bulunan ve nüfusu 2500'den muhtaç kasabalar halkına ev, samanlık, ahır gibi zati ihtiyaçlar için kesme, taşıma masrafları ve tarife bedeli ödenmek şartiyle tomruk verileceği gibi aynı mıntıkalardaki köylerin cami, okul ve köyyollarındaki köprülerin yapılması ve onarılması içinde kesme ve taşıma masrafları alındıktan sonra bu ormanların istif yerlerinden tomruk verilebilir.

            Bu madde dışında kalan köylerin müşterek ihtiyaçları diğer ormanların istif yerlerinden muhammen satış bedeli üzerinden verilebilir.

           Madde 33 - Hariçten gelecek ve Hükümetçe iskana tabi tutulacak göçmenlerle, Hükümetçe memleket içinde bir yerden diğer bir yere nakledilecek ve topluca köy kuracak veya köylerde yerleştirilecek olanlara ve yer sarsıntısı, yangın, heyelan ve sel gibi haller yüzünden felakete uğrayan köylerde bu yüzden zarar gören muhtaç köylülere; yapacakları ev, ahır, ambar ve samanlık için bir defaya mahsus olmak üzere Ziraat Vekaletince tahammülü müsait en yakın ormanlardan parasız olarak kerestelik ağaç ve istedikleri takdirde mevcut istiflerden yalnız kesme, taşıma, imal masrafları karşılığında tomruk veya kereste verilebilir.

            31 inci maddenin 5, 6 ve 7 inci fıkralarında yazılı hükümler, 32 ve 33 üncü maddeler  hakkında da tatbik olunur.

           Madde 34 - Hudutları içinde devlet ormanı bulunan köy ve kasaba halkının kesip, satış istif yerlerine taşıdıkları kerestelik tomrukları idarece tayin olacak müddet içinde istedikleri takdirde, istihkak sahiplerine 10 metre mikabı geçmemek üzere yüzde yirmi beşine kadarı pazar ihtiyacı olarak istiflerden maliyet bedelleriyle artırmasız olarak verilir.

            Miktar mevzuu bahis olmaksızın bu nisbet; odun, kömür ve ziraat alet ve araba imalinde ve çeşitli el sanatlarında ve meyve, sebze ambalajlığında kullanılabilen orman mahsullerinin istif yerlerinden yüzde yüze kadar çıkarılabilir.

            Bu suretle bölgenin ihtiyacı bulunan ziraat aletlerinin köylülerce imal edilemeyeceği anlaşılan yerlerde ve zamanlardabu gibi aletlerin taslak halinde Orman İdaresi imal edebilir.

           Madde 35 - 31, 32  ve 33 üncü maddelere göre yeniden ev, ahır, ambar ve samanlık yapmak için tomruk ve kereste alanların;bu husustaki talimatnamede  tespit olunacak yapı sistemlerine göre inşaat yapmaları mecburidir.

            Bu inşaata sarfedilmek şartiyle köy ve köy birliklerinin açacakları tuğla, kiremit, kireç ocakları için orman idaresi tarafından tarife bedeli alınmayarak yeter miktarda odun ile bu ocakların iş tesisatı için gerekli tomruk veya kerestede maliyet bedeli üzerinden verilir.

            Kurulacak bu kabil ocakların müteşebbislerine belirtilecek şartlar dairesinde ve umumi bütçeden Orman Umum Müdürlüğü tarafından ayrılacak fondan ikraz suretiyle yardımda bulunulur. Fonun karşılığı her yıl iki milyon liradan aşağı olmamak üzere Orman Umum Müdürlüğü bütçesine konulur.

            İnşaatını yapı sistemlerine göre yaptırmıyanlardan ve ocaklardan istihsal olunan mamullerin 31, 32 ve 33 üncü maddelerde bahsedilen ihtiyaç erbabından başkalarına satanlardan veya her hangi bir suretle elden çıkaranlardan verilen tomruk, kereste ve odunların rayiç bedellerinin iki misli tahsil olunur.

            Bu maddenin sureti tatbiki hakkında bu kanunun neşri tarihinden itibaren altı ay içinde Dahiliye, Marif, Nafıa ve Ziraat Vekaletlerince müştereken tanzim ve İcra Vekilleri Heyetince tasdik olunacak bir talimatname yapılır.

           Madde 36 - Zati kerestelik ihtiyaçları her sene orman bölge şefinin de iştiraki ile köy ihtiyar meclisi tarafından ormanın verimi ve isteklilerin ihtiyaçları gözönünde tutularak mahallinde tesbit olunur.

            Verilen ihtiyaç keretelerinin yerinde kullanmayıpta başkalarına devredenlerin veya satanları köy muhtarı orman idaresine bildirmekle mükelleftir.

            Yakacak ihtiyaçları; bu kanunun mer'iyete girdiği tarihten itibaren bir sene zarfında köy ihtiyar meclisi ile birlikte ve bir defaya mahsus olmak üzere her hane nüfus sayısına göre orman idaresince tespit edilir. Mütaakip senelerdeki değişiklikler köy ihtiyar meclisince orman idaresine bildirilir.

           Madde 37 - Devlet ormanlarından çıkarılan kerestelik, direklik ve mahrukattan başka diğer her nevi orman mahsullerinin tayin edilecek mıntıka ve müddetler içinde toplayıp çıkarmaları için 31 inci maddede yazılı yerler hakkına tarife bedelini ödemek şaryiyle izin verilir.

            Halkın rağbet etmemesi veya iş güçlerinin kafi gelmemesi hallerinde bu mahsuller orman idaresince istihsal olunup satılır.

            Orman idaresince kıymetlendirilemeyen artıklar ile ormana zararlı ağaççıkların ve köklerin orman idaresinin belli edeceği şartlar dahilinde sökülerek ve diğer mazı kozalağı, palamut ve tıbbi ve sınai nebatlar gibi mahsulat ile meyvaların toplanarak çıkarılması için isteklilere izin verilebilir.

            Bunları toplayanlar kim olursa olsun para alınmaz.

           Madde 38 - Orman içinde veya civarındaki köy hükmi şahsiyetleri veya köy halkının tamamı veya bir kısmı tarafından tasarruf edilebilmekte iken 4785 sayılı kanunla Devletleştirilmiş olan ormanlar ile bu kabil köy halkınca 4785 sayılı kanunun neşrinden önce bekçi tutmak suretiyle veya başka bir şekilde fiilen korunmuş ve faydalanılmış olan ormanların her nevi mahsulleri bu köyler halkıın zati, müşterek, küçük el sanayii ve pazar ihtiyacına tahsis olunur.

            Köy hükmi şahsiyetleri tarafından bu ormanların korunmasına devam olunmadığı veya amenajman planları esaslarına ve izin şartlarına riayet edilmediği anlaşıldığı takdirde Ziraat Vekaletince tahsisten vazgeçebilir.

           Madde 39 - Devlet ormanlarından yapılacak istihsalden 31, 33 üncü maddeler gereğince faydalanan köylülerin sıra ile zati, müşterek, küçük el sanayii ihtiyaçları temin edilmeden piyasaya satış yapılamaz.

           Madde 40 - Devlet ormanlarında kesme, taşıma, toplama, imal, bakım, imar, ağaçlama, yol yapma gibi orman işleri; işyerindeki veya civarındaki orman işlerinde çalışan köylülerin veya tercihan aralarında köy ormanı kooperatifi kuranlara gördürülür.

            Yapılacak işin, civar köylülerin iş gücünün kafi gelmemesi veya işe ehil olmamaları veya faiş fiyat istemeleri gibi hallerde bu işten taahhüt yolu ile de yaptırılabilir. Bu işleri yapacaklardan işin mahiyet ve hacmına göre teknik eleman çalıştırmaları istenilir. Ve bu kabil bir taahhüde gireceklerden mali ve fenni ehliyet vesikaları aranır.

           Madde 41 - Herhangi bir suretle satışı yapılmış orman emvalinin bedeli ödenmeden veya karşılığı banka mektubu, Devlet ve Ziraat Bankası tahvilleriyle temin edilmeden ve damgaya tabi olanlar damgalanmadan ve nakliye tezkeresi alınmadan nakliyat yapılamaz.

            Nakliye tezkereleri mal sahibinin istediği yere ve taşıyıcının taşıma imkanlarına göre müddetli olarak verilir.

            Malın ilk götürüldüğü yerlerden başka yerlere taşınmasında, taşıyanın eski nakliyeyi mal mevcuduna göre yeniletmesi lazımdır.

            Orman malları, sayısı, cinsi, nevi, ebadı ve vasıfları itibariyle ibraz olunan nakliye tezkeresine uyduğu ve damgalı bulunduğu takdirde hepsi üzerinden hacmen yüzde on ve veznen yüzde on beşine kadar çıkacak fazlalık için nakliye tezkeresinde yazılı satış bedeli üzerinden tutarı alınarak serbest bırakılır.

            Yukardaki hadleri aşan miktar, bütün fazlalığa şamil olmak üzere kaçak sayılarak idarece müsadere olunur.

           Madde 42 - Orman içinde yapılacak nakliyat orman idaresinin göstereceği yollardan yapılır. Nakliye tezkereleri daima taşıyanların üzerinde bulunup alakalı memurlar tarafından istenildikçe gösterilir. Şehir ve kasabalardaki ticarethane ve fabrikalardan ticaret kasdı olmaksızın orman mahsulü alıp nakledeceklerden nakliye tezkeresi aranmaz.

            Bu ticarethane ve fabrikalar damgalı olmak kaydiyle bu gibi mallar için fatura tanzimine mecburdurlar.

            ResmI daire ve müesseseler kendi ihtiyaçlar için kullanmak üzere kendi stok mahallerinden veya fabrikalarından iş yerlerine nakledecekleri keresteleri damgalı olmak şartiyle kendilerince mutat ve muteber olan vesikalariyle sevk edebilirler.

           Madde 43 - İstihsal edilmiş veya edilecek emvale ait açılacak istihkak davalarının katI hükme bağlanmasına kadar mahkemelerce verilecek ihtiyati tedbir kararları ya kesimin durdurulmasına veya kesilmiş emvalin muhafazasına veyahut bu emvalin tarafların kabul edeceği ve malın tam değerlendirilebileceği şartlar dairesinde satılıp bedelinin bankaya yatırılmasına mütedair olabilir.

           Madde 44 - Ormanlardan verilen müşterek ve zati ihtiyaçlarla sair mahsulatı tayin edilen müddetler içerisinde mazereti olmaksızın çıkarmıyanların izinleri iptal olunur. Bu emval başka hak sahiplerinin ihtiyaçlarına tahsis edilebilir.

ÜÇÜNCÜ FASIL
HÜKMİN ŞAHSİYETİ HAİZ AMME MÜESSESELERİNE AİT ORMANLAR

I - İŞLETME VE İMAR

           Madde 45 - Amme müesseselerine ait ormanların tahdit işini de 7 nci maddede yazılı tahdit komisyonları yapar. Bu suretle tesbit olunacak hudutları, tahdit tarihinden itibaren iki sene içinde beton veya yontma taşlar dikmek ve sabit kayalar üzerine işaretler hakketmek suretiyle sahipleri belli etmeye mecburdurlar.Komisyonların masrafları Devlete tahdit işlerine ait diğer masraflar alakalılara aittir.

           Madde 46 - Amme müesseselerine ait ormanları ya sahipleri işletir veya işletmeyi başkasına verebilir. Ancak bunlar orman idaresi tarafından parasız olarak tanzim edilecek harita ve amenajman planlarına göre işletilir ve idare olunur. Bu planlara riayeti orman idaresi kontrol eder.

            Sahiplerinin orman idaresine müracaat tarihini takibeden ilk iş mevsiminde işe başlamak suretiyle en kısa zamanda planların ikmali mecburidir.

           Madde 47 - Amme müesseselerine ait ormanlar parçalanarak, şahıslara veya müesseselere toprağı ile birlikte devir ve temlik edilemez.

II - İDARE VE MUHAFAZA

           Madde 48 - Amme müesseselerine ait ormanların idaresi ve muhafazası devletin kontrol ve murakabesi altında bu kanun hükümlerine göre sahiplerine aittir.

           Madde 49 - Devlet ormanlarına ait 14, 17, 18, 19, 20, 21, 41, 42 nci maddelerin hükümleri, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlar hakkında da tatbik olunur.

DÖRDÜNCÜ FASIL
HUSUSİ ORMANLAR

I - TAHDİT, HARİTA, İŞLETME VE İMAR

           Madde 50 - Hususi orman sahipleri, bu kanunun 7 nci maddesi hükümlerine göre tayin olunan orman hudutlarına Ziraat Vekaletince tesbit edilecek işaretleri koymaya mecburdurlar.

           Madde 51 - Hususi ormanlar, sahipleri tarafından yaptırılıp orman idaresince tasdik olunacak harita ve amenajman planlarına göre işletilir ve idare olunur. Bu plana riayeti orman idaresi kontrol eder. Tayin olunacak müddet içinde bu planları yaptırıp tasdik ettirmiyenlerin harita ve amenajman planları orman idaresince yapılır ve masrafı iki yılda ve dört müsavi taksitte kendilerinden alınır.

           Madde 52 - Hususi ormanlar 500 hektardan küçük parçalar teşkil edecek şekilde parçalanıp ahara temlik ve mirascılar arasında taksim olunamaz.

            Ekim ve dikim suretiyle yetiştirilecek ormanlar ihtiva ettileri ağaç cinsleri neolursaolsun yukarıdaki fıkra hükmüne tabi tutulmaz.

            Hususi ormanlar orman idaresince mahallI tapu idarelerine bildirilir.

           Madde 53 - Hususi ormanların sahipleri mütaaddit olursa bunlar içlerinden birini veya bir başkasını orman idaresine karşı mesul müdür olarak göstermek mecburiyetindedirler. Üç ay zarfında göstermedikleri takdirde, orman idaresi o yer sulh hukuk mahkemesinden bir mesul müdür seçilmesini talebeder.

           Madde 54 - Hususi ormanlarda yapılacak plan, damga, istihsal ve murakabe işlerinde çalışan orman memurlarının kanuni harcırah ve masrafları hususi orman sahipleri tarafından ödenir.

            Bu harcırah ve masrafların karşılığı, bilahara mahsubu yapılmak üzere ve avans olarak orman veznesine peşinen yatırılır.

II - İDARE VE MUHAFAZA

           Madde 55 - Hususi ormanların idare ve muhafazaları, Devletin kontrol ve murakabesi altında olmak üzere bu kanun hükümlerine göre sahiplerine aittir.

           Madde 56 - Bu kanunun Devlet ormanları hakkındaki 14, 15, 17, 19 uncu maddeleriyle "orman emvalinin bedeli ödenmeden veya karşılığı banka mektubu, Devlet ve Ziraat Bankası tahvileriyle temin edilmeden" kaydı müstesna olmak üzere 41, 42 nci maddeleri hükümleri hususi ormanlarda da tatbik olunur.

            Tohum ve fidandan yetiştirilecek hususi orman sahipleri bu kanunun 14 üncü maddesinin (A) ve (B) bentlerinde yazılı hükümlerden müstesnadır.

            Bu ormanlarda avlanma, otlatma ve meyvaların toplanması bu kanun hükümleri dahilinde sahiplerinin iznine bağlıdır.

BEŞİNCİ FASIL
MÜŞTEREK HÜKÜMLER

I - AĞAÇLANDIRMA VE İMAR İŞLERİ

           Madde 57 - Yurtta orman sahasını çoğaltmak maksadıyla eski orman sahalarında veya Devlete ait elverişli topraklarda her sene en az 3000 hektar ağaçlandırma yapılır.

            Orman sevgisini artırmak için köy, kasaba ve şehirler civarında münasip arazi temin edildiği takdirde buralarda da ağaçlandırma yapılır.

           Madde 58 - Devlet ormanlarının hudutları içindeki ırmak ve çay kenarlarını ve bunların kaynaklarını tanzim edecek, sellerin husulüne ve yer kaymalarına ve toprak aşınma ve taşınmalarına mani olacak her türlü ağaçlamalar ve teknik tedbirler orman idaresince yapılır. Ancak Devlet ormanı içinden geçen demiryolu ve şoselerin ve her nevi tesisatın tahkimi ve tamiri orman idaresine malumat verilerek alakalılar tarafından yapılır.

           Madde 59 - 57 ve 58 inci maddeler gereğince ağaçlandırılacak sahaların dikimi, bakımı ve muhafazası Orman Umum Müdürlüğünce yapılır.

            Bu işlerde alakalıların yapabilecekleri yardımlardan da istifade edilir. 57 nci maddenin 2 fıkrasında yazılı yerlerdeki ağaçlandırılmış sahalar köy ve belediyelere terk edilir ve bunlar hakkında bu kanun hükmü şahsiyeti haiz amme müesselere ait ormanlara mütaallik hükümleri tatbik olunur.

            Hakiki şahıslara ait arazinin de ağaçlandırılması, sahipleri tarafından talep edildiği takdirde Orman Umum Müdürlüğünce yapılabilir.

            Bunlar hakkında hususi ormanlara mütaallik hükümler tatbik olunur.

           Madde 60 - Köy ve belediyelerin ve ağaçlandırma yapmak isteyen sair müessese ve teşekküllerin fidan ihtiyaçlarının karşılmak üzere münasip görülen yerlerde Orman Umum Müdürlüğünce bir yılda en az 1000 hektarlık sahayı ağaçlandırabilecek orman fidanlıkları tesis edilir.

           Madde 61 - Orman hudutları dışında olup da ağaçlandırılması zaruri görülen yerlerde Orman Umum Müdürlüğünce hazırlanacak plan dairesinde ağaçlandırma yapılır.

           Madde 62 - Ağaç sevgisini yurtta yaymak, kökleştirmek için film göstermek, afiş ve broşürler neşretmek suretiyle Orman Umum Müdürlüğünce propaganda yapılması ve bütün ilk ve orta mektep talebeleriyle askerlere ağaçların faydaları hakkında dersler okutturulması, bahçeleri müsait ise mektep ve kışlalarda veya civarlarında bu maksat için tahsis edilecek sahalarda her yıl ağaç diktirilmesi ve bunların korunması için Ziraat Vekaleti ile birlikte Milli Müdafaa ve Maarif Vekaletleriyle Başvekalete bağlı alakalı umum müdürlükler bir program hazırlayıp tatbik ederler.

           Madde 63 - En ufak parçası yarım hektardan ve parçalar yekunu bir hektardan aşağı olmamak şartiyle kavak, okaliptüs ve kızılağaç dahil olmak üzere yeni ağaçlandırılan arazinin sahibi, ağaçlandırmadan itibaren elli sene için ağaçlandırdığı sahalara ait arazi ve bina vergilerinden muaf tutulur. Bu sahaları orman halinde muhafaza etmiyenlerden vergi muafiyeti kaldırılır.

            Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan arazide ağaçlandırma yapmak istiyenler vali veya kaymakama müracaat ederler. Bu yerlerin bu durumda olduğu tesbit olunduktan sonra, orman idaresi tarafından yapılacak ağaçlandırma planına göre, ağaçlandırma işine Ziraat Vekaletince izin verilir.

            Ağaçlandırma planları ve ağaçlama bilgisine ait türlü yardımlar, orman idaresince parasız yapılır. Plana göre ve müddeti içinde ağaçlandırılan sahalar ağaçlamaya başlanan yıldan itibaren beş yıl sonunda bu ağaçlamayı yapana parasız temlik olunur.

            Ağaçlanan sahayı; orman halinde koruyup idame ettirmiyenlerden temlik edilen yer geri alınır. Bu şartlara göre kurulan ve idame ettirilen ormanlar Devlet ormanlarına katılmak üzere istimlak edilmez.

           Madde 64 - Ziraat Vekaletinin vereceği ağaçladırma planı gereğince ve tayin edeceği ağaç nevilerinden bu kanunun 63 üncü maddesine göre gerek kendi topraklarında ve gerekse Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki arazide, yarım hektardan aşağı olmamak şartiyle orman yetiştirecek veya kavak, okaliptüs ve kızılağaç ağaçlıkları tesis edecek hususi şahıslara ve hükmü şahsiyeti haiz teşekküllere, Ziraat Vekaleti izni ile Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasından kuruluş kredisi açılır. kuruluş kredisi için 15 yıl müddetle Ziraat Vekaleti bütçesine miktarı 2 500 000 liradan olmamak şartiyle Türkiye Cumhyuriyeti Ziraat Bankası sermayesine mahsuben ayrıca tahsisat konulur.

            Orman yetiştireceklere verilecek kuruluş kredisinin miktarı, faiz nispeti, müddeti ve diğer şartları Ziraat , İktisat ve Ticaret Vekaletleriyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasınca müştereken tesbit edilir.

           Madde 65 - Orman veya ağaç yetiştireceklere ve kültür arazisi kenarlarında çit yapacaklara orman fidanlıklarından ambalajlı olarak Orman Umum Müdürlüğünce fidanların yaşına, cins ve nevine göre tesbit edilen bedeli mukabilinde fidan ve tohum verilebilir. Resmi daire ve müesseselerin fidan ihtiyaçları da ambalaj ve nakil masrafları kendilerine ait olmak üzere bedelsiz sağlanabilir.

           Madde 66 - Orman yetiştirecek köy orman kooperatiflerine lüzumlu fidanlar, orman idaresi tarafından ağaçlandırma sahasına kadar götürülerek bedelsiz verilir ve dikim işi orman teknik memurlarının nezareti altında yaptırırlır. Bu ağaçlama sahaları orman idaresinin daimi nezaret ve kontrolü altında bulundurularak gelişip yetişmesi için lüzumlu tedbirlerin alınması sağlanır.

           Madde 67 - Devlete ait fidanlıklarla diğer fidanlıklarda kullanılacak veya orman yetiştirmek maksadiyle ekilecek orman ağacı tohumlarının, orman idaresinin kontrolu altında toplanmış, muayene edilmiş ve menşe şahadetnamesi (Sertifika) verilmiş tohumlardan olması şarttır.

            Orman fidanlıklarından yurt dışına sevk edilecek fidanlarla, orman ağacı tohumlarına orman idaresince bir menşe şahadetnamesi (Sertifika) verilir. Yabancı memleketlerden ithal edilecek orman ağacı fidanları ile tohumlarının cins, nevi ve sair hususlarını belirten menşe şahadetnameleri (Sertifika) alakalı orman idaresince incelendikten sonra giriş izni verilir.

            Orman fidanlığı kuracak hususi müteşebbislere Orman Umum Müdürlüğünce parasız tohum verilebilir.

II - ORMAN YANGINLARININ SÖNDÜRÜLMESİ

           Madde 68 - Ormanların içinde veya yakınında ateş ve yangın belirtisi görenler bunu derhal orman idaresine veya en yakın muhtarlığa, jandarma dairelerine veya mülkiye amirlerine haber vermeye mecburdurlar.

            Yangın ihbarında Devlete ait her türlü askeri ve mülki haberleşme vasıtalarından derhal ve parasız olarak faydalanılır.

            PTT merkezleriyle, demiryolları istasyonlarından çekilen yangın ihbarına ait telgraflarla yangının seyrini bildiren ve yangın hakkındaki yardım taleplerini ve söndürülmesine ait direktifleri ihtiva eden telgraflardan ve aynı hususlara taalluk eden telefon muhaberatından ücret alınmaz.

            Yangın haberleşmesini en seri şekilde sağlamak üzere ormanlardaki yangın gözetleme kule ve kulübeleriyle bakım merkezi ve orman teşkilatının kuruluş merkezleri arasında orman idaresince gerektiği yerlerde telefon devreleri ve İcra Vekilleri Heyeti karariyle ruhsat almak suretiyle telsiz alıcı ve verici istasyonları tesis olunur.

            Telefon devreleri PTT İdaresi santrallerine ve PTT İdaresinin santrali olmıyan yerlerde jandarma santrallerine bağlanabilir.

            PTT santrallerine bağlı olanlar hariç olmak üzere hususi telefon hatları için hiçbir ücret, resim, vergi ve ruhsat parası verilmez.

           Madde 69 - Orman yangınlarında yangına civar köy ve kasabaların 18 yaşını bitirip 50 yaşını doldurmamış bütün erkek nüfusu beraberlerinde mevcut balta, kürek, kazma, destere gibi yangın söndürmeye yarıyacak aletleriyle yangın yerine gitmeye ve yangını söndürmeye mecburdurlar.

            Söndürme işine gelenler yangını söndürmeye kafi gelmezse daha ilerdeki köy ve kasaba halkından mükellef olanlar da yangın yerine gönderilirler. Aynı şekilde, vali, kaymakam, nahiye müdürü ve köy muhtarları ve civardaki asker ve jandarma birlik kumandanları bölgedeki orman başmüdürü ve onun lüzum göstereceği orman memurları yangın mahalline yardımcı göndermeye ve bizzat gitmeye mecburdurlar. Yangın söndürülmesinde çalışanların bu yüzden hasara uğrıyan zati eşya ve teçhizatını Devlet ormanlarında orman idaresi, diğer ormanlarda alakalıları tazmine mecburdurlar.

            Bu maddenin tatbikatı hakkında Milli Müdafaa, Dahiliye ve Ziraat Vekaletlerince bu kanunun neşri tarihinden itibaren üç ay zarfında bir talimatname hazırlanır.

           Madde 70 - Ormanlarda yangın söndürülmesi için gideceklerin muayyen tarifeli vasıta ile hareket ettikleri takdirde gidiş ve dönüş ücretleri orman idaresi tarafından ödeneceği gibi müstacel zamanlarda salahiyetli memurların görecekleri lüzum üzerine bunlar kamyon, araba gibi diğer vasıtalarla da götürülüp getirelebilirler.

            Bunların ücreti de orman idaresi tarafından ödenir. Bunlara söndürme işinde çalıştıkları müddetçe Devlet ormanlarında orman idaresi, diğer ormanlarda alakalılar tarafından parasız ekmek, katık ve sigara verilir. Başkaca ücret verilmez.

            Mahallin en yüksek mülkiye amiri tarafından lüzum görülecek miktarda askeri nakil vasıtaları ile diğer daire ve İktisadi Devlet teşekküllerine, belediyelere ait nakil vasıtalarının, sadece akaryakıt bedelleri orman Umum Müdürlüğünce ödenmek kaydiyle ücretsiz olarak orman yangınlarının söndürülmesine mütaallik işlerde kullanılmasına emir verilebilir.

           Madde 71 - Umumi hükümler dairesinde tazminat talebiyle mahkemeye müracaat hakları mahfuz kalmak üzere, yangın söndürülürken sakatlananlara; sakatlık derecelerine göre orman idaresince ayrıca 500 liradan 2 000 liraya kadar, ölenlerin ise ailelerine 5 000 lira para verilir. Devlet memuru olup da sakatlanan ve ölenler hakkında umumi ahkam tatbik olunur. Ayrıca bu memurlar birinci fıkra hükmünden de istifade ederler. İş bu tediyeler mahkameler tarafından hükmolunacak tazminata mahsup edilemez.

            Yaralanan ve hastalananların hastanelere nakli ve tedavi masrafları orman idaresine aittir. Bunlar Devlet hastanelerinde parasız tedavi edilir.

           Madde 72 - Orman yangınları için çekilen bilumum telgrafları telgrafhane ve demiryolu istasyon memurları derhal çekmeye ve telgrafı alan memurlar da bunu hemen mahalline göndermeye mecburdurlar.

           Madde 73 - Mahalli Hükümetin veya orman memurlarının sevk kağıdı üzerine istasyon memurları yangını söndürmek üzere gidecek olanları asker tarifesiyle ve mahsubu bilahara yapılmak üzere yangına civar olan mahalde indirmek şartiyle yolcu veya marşandiz katariyle ve mümkün olan yerlerde hususi katarla götürüp getirmeye mecburdurlar.

           Madde 74 - Orman idaresinin göstereceği lüzum üzerine mahallerinin en büyük mülkiye amirleri, kuraklık veya yangın olup da henüz söndürülmüş fakat sirayet ihtimalleri tamamen bertaraf edilmemiş olmak gibi fevkalade zamanlarda muayyen bir müddet için ormanlara girmeyi men ve oralardaki her türlü işlerin tatilini emredebilirler.

           Madde 75 - Orman idaresi yangınları önlemek maksadiyle en çok beş yılda tahakkuk ettirelecek bir plan ve program dahilinde yangın emniyet yolları ve yangın kule ve kulübeleri yapmak ve bunları idare merkezlerine telli ve telsiz telefonla bağlamakla mükellef olduğu gibi yangın tehlikesinin fazla olduğu mıntakalarda yangın mevsimine munhasır olmak üzere lüzum gördüğü yerlerde ve yeter miktarda yangın söndürme alet ve malzemesini havi motorlu vasıtalarla teçhiz ve takviye edilmiş yangın ekipleri bulundurur.

           Madde 76 - Orman içindeki yollarda orman idaresince belli edilmiş konak yerelerinden gayrı yerlerde gecelemek ve konak yerlerinde yaylak, kışlak ve otlaklarda orman idaresince hazırlanmış ocak yerlerinden gayrı yerlerde ateş yakmak yasaktır.

III - ORMAN MEMURLARININ SİLAH TAŞIMA VE KULLANMA HAK VE SALAHİYETLERİ

           Madde 77 - Orman teşkilatında her sınıf, derece ve vazifede çalışan memurlardan, Orman Umum Müdürlüğünce lüzum görülecek olanlar, İcra Vekilleri Heyetince seçilecek silahla teçhiz olunurlar.

            Bu silahlar memurlara orman idaresince demirbaş olarak verilir.

            Devlet ormanlarından gayrı ormanlarda çalışan orman bekçilerine de umumi hükümler dairesinde silah taşıma izni verilebilir.

           Madde 78 - 77 nci madde mucibince silah taşımaya salahiyetli olanlar vazifelerini ifa sırasında aşağıda yazılı hallerde silahlarını kullanabilirler:

            A)Türk Ceza Kanunu'nun 49 uncu maddesinde yazılı hususlarda;

            B)Tecavüz veya taarruza yarıyan alet ve silahları taşıyanlara alet veya silahların derhal teslimi emredildiği halde bu emre riayet edilmiyerek fiilen tecavüz ve taarruzda bulunulması ve bu tecavüz ve taarruzun da başka şekilde def'ine imkan olmaması;

            C)(B) bendi gereğince teslim edilen alet ve silahları veya elkonan müsadereye tabi nakil vasıtaları ile orman emvalini veya memurun silahını almak veya orman bölgesi ve muhafaza binalarına zorla girmek maksadiyle vakı tecavüz ve taarruzun başka şekilde define imkan bulunamaması.

IV - SUÇLARIN TAKİBİ

           Madde 79 - Orman memurları orman suçlarına ilişkin delilleri bir zabıt ile tespit ve nakil vasıtaları ile suç mahsulü malları zapt ve icabında suç işleyenleri yakalamak selahiyetini haizdirler.

            Talep vukuunda polis, jandarma, köy muhtar ve bekçileri orman memurlarına yardıma mecburdurlar.

           Madde 80 - Orman memurları, av tezkeresi olmıyanların ve orman idaresinden izin almamış olanların ormanlarda ve orman göl ve derelerinde 14 üncü maddenin (C) fıkrası hilafına avlanmalarını men'e avlarını ve vasıtaların zaptetmeye salahiyetlidir.

           Madde 81 - Orman içinde veya civarında bulunan köylerin muhtar ve ihtiyar meclisi kendi köy hudutları içinde bulunan Devlet ormanlarının muhafazasında orman teşkilatı ile iş birliği yapmakla vazifelidir.

            Bu maksatla suçların takibi faslında yazılı salahiyetleri, orman teşkilatı mensupları ile birlikte veya Ziraat Vekaletince belirtilecek esaslar dahilinde ayrı olarak kullanırlar.

           Madde 82 - Orman memurları, bu kanun hükümlerine muhalif hareket edenlerin hüviyetlerini, ikametgahlarını ve suçlarının mahiyetini tesbit ile kendileri, suçlu ve varsa hazır bulunanlardan en az iki kimseye imzalattıracakları bir zabıt tanzim ederler.

            Hüviyeti tesbit edilemiyen suçlular vakit geçirilmeksizin hüviyeti tesbit edilebilecek en yakın köyün muhtar veya ihtiyar heyetine ve bunlarla da tesbiti mümkün olmazsa en yakın zabıta merkezine götürülürler.

            Memurlar, vakit geçirmeksizin bu zabıtları bağlı bulundukları amirlerine gönderirler. Amirlerce tetkik edilerek en kısa bir zamanda mahalli cumhuriyet müddeiumumiliğine verilir.

            Bu zabıtla, hilafı ispat olununcaya kadar muteberdir.

            Zabıt varakasının hilafını iddia halinde, maznun, mahkemeye bu iddiası hakkında kanaat verecek deliller gösterir ve mahkeme bu müdafaayı tamike şayan görürse delillerini istima ve tetkik eder. Neticede maznunun iddiasını haklı gösterecek bazı sebepler karşısında kalırsa ancak o takdirde, zabıt varakasını imza etmiş olan memurları çağırıp dinledikten ve başka deliller varsa inceledikten sonra hasıl edeceği kanaate göre davayı intaceder.

           Madde 83 - Bu kanunda cezaları tayin edilen orman suçlarına müteallik davalar sulh ceza mahkemelerinde görülür.

            Orman suçlarına ait davalar mahkemelerce acele mevaddan sayılır.

           Madde 84 - Orman suçlarından dolayı zaptolunan ağaç, tomruk, kereste ve mahrukat ve sair mahsuller ile cürüm aletleri vazifeli orman memurları tarafından muhafaza edilmek üzere mevcut ise orman depolarına veya en yakın belediye veya köy muhtaruna veya muhtarın vekiline, bu da bulunmaz ise ihtiyar meclisi azasından birine makbuz mukabilinde teslim olunur. Bunlardan çürüyecek veya bozulacak olanlarla muhafazası müşkül ve masraflı bulananlar, orman idaresinin satış komisyonunca mahallinde veya pazar yerlerinde, ilan edilmek suretiyle derhal satılır. Masraflar çıktıktan sonda geri kalan para emanet olarak bankaya veya orman idaresi veznesine yatırılır.

            Zaptolunan nakil vasıtaları rayiç değerleri nispetinde kanunen muteber teminat veya muteber müteselsil kefil gösterdikleri takdirde dava neticesine kadar sahiplerine iade olunur. Teminat veya kefalet vermeyenlere ait nakil vasıtaları hakkında yukarıdaki fıkra hükmü tatbik olunur.

            Ancak, kanunun 108 inci maddesi gereğince müsaderesi icapetmeyen nakil vasıtları teminat ve kafalet aranmadan sahiplerine iade olunur.

            Maznun lehine karar verilmesi halinde zaptedilmiş emval mevcut ise derhal ve satılmış ise bedeli iade olunur.

            Müsadesine karar verilen mallar nakil vasıtaları ve cürüm aletleri satılmamış ise satılarak Orman Umum Müdürlüğü hesabına irat kaydedilir.

           Madde 85- Orman içinde kimin tarafından kesildiği veya hazırlandığı belli olmıyan veya suçlunun kaçması sebebiyle faili tesbit olunamıyan orman mahsulleri ve cürüm aletleri, orman idaresinin satış usullerine göre satılır ve bedelleri irat kaydolunur.

            Bu mallarla beraber bulunan nakil vasıtalarının bulunamıyan sahipleri on beş gün müddetle yapılacak ilanla araştırılır. İlan sonunda sahibi meydana çıkmıyan vasıtalar hakkında birinci fıkra hükmü tatbik olunur.

           Madde 86 - İzin almadığı veya orman içinde bir hizmeti bulunmadığı halde ağaç kesecek veya nakledecek vasıtalarla orman içinde görülen veya halinden şüphe edilen kimseleri orman dışına çıkarmaya orman memurları salahiyetlidirler.

           Madde 87 - Otlatma izni verilmiyen ormanlarda başıboş görülen hayvanlar en yakın köy muhtarlarına veya belediyelere makbuz karşılığı teslim olunur.

            Hayvan sahibi zuhur edip zabıt varakasını imza ederse hayvan kendisine verilir.

            Muhtara veya belediyeye teslimden itibaren ilan edilen on beş gün içinde sahibi bulunmıyan hayvanlar idarece usulen satılarak bedeli bankaya veya orman idaresi veznesine yatırılır.

            Bankaya veya orman idaresi veznesine yatırıldıktan sonra bir sene içinde sahibi zuhur etmezse bu bedel orman idaresince irat kaydolunur.

            Hayvan sahipleri bakma masraflarını ödemeye mecburdurlar.

           Madde 88 - Orman suçlarından mütevellit aramayı icabettiren haller, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 97 nci maddesinde yazılı, tehirinde mazarrat umulan hallerden sayılır ve bu aramaları orman memurları aynı madde hükmüne tevfikan yaparlar.

            Arama sırasında zaptolunan kaçak orman emvali hakkında bu kanunun 84 üncü maddesi hükmü tatbik olunur.

           Madde 89  - Bu kanunun tatbikı bakımından imalat ve fabrikasyonun kontrolüne Orman Umum Müdürlüğü salahiyetlidir. Bu kontrolün ve umumiyetle nakliye tezkereleri yoklamasının nasıl yapılacağı Orman Umum Müdürlüğünce tesbit olunur.

           Madde 90 - Bakım kuruluşunun tamamlandığı mıntakalardaki vilayet ve kaza merkezlerinde bir ihbar vakı olmadıkça veya takip sebebine uymadıkça orman mahsulleri ve bunlara ait nakliye ve tezkere kontrolü yapılmaz.

            Orman idaresi bu kanunun mer'iyete girdiği tarihten itibaren en çok beş sene içinde ormanların bakım kuruluşlarını tamamlar.

V - CEZA HÜKÜMLERİ

           Madde 91 - 14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen fiillerden kerestelik ağaçları kesenler, 3 aya kadar hapis ve kereste veya tomruğun beher metre küpü için 25 liradan 100 liraya kadar ağır para cezasiyle cezalandırılırlar. Ancak, 20 santimetre kutrundan aşağı olanlar için bu para cezası bir misli arttırılarak hükmolunur. 14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen fiillerden kerestelik olmıyan diğer ağaçları keserek odun veya kömür yapanlar bir aya kadar hapis ve odunun beher kentali için 3 lira, kömürün beher kentali için 15 lira ağır para cezasiyle cezalandırılırlar. Bu suretle verilecek para cezası 10 liradan aşağı olamaz.

            14 üncü kmaddenin (A) bendinde yazılı, yetişmiş ve yetiştirilmiş fidanları kesmek, sökmek, ekim sahalarını bozmak, ağaçları kesmek, boğmak, ağaçlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkarmak fiilleri için verilecek cezalar beş misli artırılarak hükmolunur.

            14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen ve yukardaki fıkralarda yazılı bulunmıyan fiilleri işliyenler 3 aya kadar hapis ve 25 liradan 300 liraya kadar ağırpara cezasiyle cezalandırılırlar.

            14 üncü maddenin (C) bendinde yazılı fiilleri işliyenler 10 liradan 100 liraya kadar hafif para cezasiyle cezalandırılırlar.

            Bu kanunun 14 üncü maddesinin (A) ve (B) bendine muhalif hareket edenler orman sahipleri ise yapılan zararın miktarına göre 3 aya kadar hapis veya 30 liradan 200 liraya kadar ağır para cezasiyle cezalandırılırlar.

            Ancak kendi arazisi dahilinde tohum ekmek veya fidan dikmek suretiyle yetiştirilecek ormanların sahipleri yukardaki fıkra hükmüne tabi değildir.

            14 üncü maddedeki suçları, hayvan beslemek için işliyenler hakkında yukardaki cezalar bir misli artırılır.

           Madde 92 - Bu Kanunun 16 ncı maddesi gereğince ormanlardan izin almadan açılan maden ocakları idarece kapatılır.

            Suçlular hakkında 500 liradan 2 500 liraya kadar para cezası hükmolunur.

            Başkaca zarar husule gelmiş ise ayrıca tazmin ettirilir. İzinle bu nevi ocakları açanlar tayin olunacak tedbirlere riayet etmezlerse bu cezanın yarısına hükmolunur. Bu tesbitlere riayet edilinceye kadar ocaklar, orman idaresince işletilmekten men edilir.

           Madde 93 - Bu Kanunun 17 nci maddesinde yasak edilen fiilleri ika edenlerle izne bağlı işleri izinsiz yapanlar bir aydan bir seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar. İşgal ve faydalanma yeniden tarla açmak suretiyle vaki olduğu veya yanmış orman sahalarına taallük ettiği takdirde 3 aydan 2 seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılır ve her nevi mahsul ve tesislerinin musaderesine hükmolunur.

           Madde 94 - Bu Kanunun 18 inci maddesinde tayin edilen mesafeler dahilinde yapılması izne bağlı olan fabrika, hızar ve şeritlerle, kireç, kömür, terebentin, katran, sakız ve buna benzer ocakların izinsiz kullananlar 100 liradan 1 000 liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılırlar.

            Bunların işletilmeside men edilir.

           Madde 95 - Bu Kanunun 19 uncu maddesine göre her nevi ormanlara izinsiz hayvan sokanlar 2 aya kadar hafif hapis ve ayrıca beher baş kıl keçi ve deve için birer lira, diğer büyükbaş hayvanların beheri için 50 şerkuruş, küçükbaş hayvanların beheri için 25 er kuruş hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

            Bu suretle verilecek para cezası 3 liradan aşağı olamaz.

            Başıboş bırakılmak suretiyle ormanlara giren hayvanlar için yalnız para cezasına hükmolunur.

            Yanmış orman sahaları ile alelumum gençleştirme sahalarına, gençleştirmeye tefriki tarihinden itibaren 15 sene içinde hayvan sokulması veya başıboş bırakılmak yüzünden girmesi halinde yukarda yazılı cezalar iki misli tatbik olunur.

           Madde 96 - Bu Kanunun 20 nci maddesinde yazılı hükümlere  mualif hareket edenler 10 liradan 50 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

           Madde 97 - Devlet çekici ile damgalanan ağaçları keserken bu damgayı orman idaresince tespit edilen şekilde dip kütükte bırakmayanlarla damgalı ağaçları, tespit edilen hadde nazaran daha yüksekten kesenler,  kesilen ağaçların miktarı gözönünde bulundurularak 10liradan 100 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

            Bu kanunun 27 nci maddesinde yazılı damga çekiçlerini taklit edenler veya taklit fiiline iştirak etmeksizin kullananlar Türk Ceza Kanunu'nun 333 üncü maddesinin 2 nci fıkrasına göre cazalandırılırlar.

           Madde 98 - 31, 32, 33 üncü madde hükümlerine göre, köylülerin zati ihtiyaçleriyle köy müşterek ihtiyaçları için verilen kereste, kerestelik ağacı veya tomruğu bu işte kullanmayıpta başkasına satanlar veya hibe edenler veya bunları orman idaresinden izin almadan başka yerlere imal edilmek üzere götürenler bir aya kadar hapis, 50 liraya kadar ağır para cezası ile bunları bilerek alanlar 1 aydan 6 aya kadar hapis ve 50 liradan 100 liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılırlar ve ayrıca alınmış olan ağaç, kereste veya tomruğun tam tarife üzerinden iki misli bedeli tazminat olarak alınır.

           Madde 99 - 37 nci madde gereğince verilen izinlerde gösterilecek tedbir ve şartlara riayet etmeyenler 10 liradan 100 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

           Madde 100 - 41 inci madde mucibince her çeşit orman mallarını nakliyesiz veya damgasız olarak nakledenler, 91 inci madde gereğince cezalandırılırlar.

            Nakliye tezkeresini değiştirmeksizin ağaç, odun, kömür ve sair orman mahsullerini taşıyanların malları, kaçak olup olmadığının incelenmesi için 84 üncü maddede gösterilen şekilde alıkonulur. Kaçak olmadığı ve nakliyesinin yenilenmediği tahakkuk ederse, alıkonulan mallar derhal taşıyana teslim edilerek nakliyesi verilir.

            Malların kaçak olduğu anlaşılırsa 91 inci madde hükmü tatbik olunur.

            Nakliye tezkeresini değiştirmeden nakliyat yapanlar veya ormandan kesilen ağaçlardan yapılacak tomrukları damgasız olarak orman idaresinin istif yerlerine götürenler 10 liradan 100 liraya kadar hafif para cezası ilecezalandırılırlar.

            Madde 101 - Yazılı olarak yapılan tebligat tarihinden itibaren iki yıl içinde 50 nci maddede yazılı işaretlerle ormanların hudutlarını belli etmeyen hususi orman sahipleri 50 liradan 200 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

            Orman sahipleri bu cezanın infazından sonra biryıl içinde yine bu mükellefiyeti ifa etmezlerse 100 liradan 500 liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılırlar.

            Son hükmün infazından itibaren 1 yıl içinde tahdit muamelesi yine yapılmadığı takdirde masrafı bilahara orman sahibinden alınmak üzere bu muamele orman idaresi tarafından yapılabilir.

            Madde 102 - 51 inci madde gereğince tanzim, kabul ve tasdik olunan orman amenajman planlarında; ormanın imarı, geliştirilmesi, ağaçlandırma yapılması, hastalık ve haşerelerle mücadele edilmesi gibi yapılmasına lüzum gösterilen işleri plan dairesinde ve verilen müddet içinde yapmayan ve gerekli tedbirleri almayan orman sahiplerinden 30 liradan 300 liraya kadar hafif para cezası alınır.

            Bu cezanın infazından sonra, orman sahipleri kendilerine verilecek mühlet içinde bu işleri yapmazlar veya lüzumlu tedbirleri almazlarsa bunlar orman idaresi tarafından yapılır ve masrafları tamamen kendilerinden alınır.

            Madde 103 - 67 nci madde hükümlerine muhalif hareket edenler 30 liradan 100 liraya kadar, devlete veya her kime ait olursa olsun yeniden orman yetiştirmek üzere işlenen sahalarda tohum veya fidanlara herhangi bir şekilde veya hayvan sokulması veya girmesi suretiyle  zarara sebebiyet verenler, 50 lirada 200 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

            Madde 104 - 68 inci maddedeki mecburiyete riayet etmeyenler bir aya kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

            Orman idaresine ait telefon şebekesi ve tesislerine her türlü alet ve malzemesine zarar verenler Türk Ceza Kanunu'nun 391 inci maddesi gereğince cezalandırılırlar.

            Bu suç Haziran ayı başından Ekim ayı sonuna kadar devam eder, yangın mevsiminde işlenirse caza iki misline çıkarılır.

            Madde 105 - 69 uncu maddeye göre ormanlarda vukua gelecek yangınları söndürmek için, salahiyetli memurlar ve orman teşkilatı tarafından yangın mahalline gitmeleri emrolunmasına veya mahalli mutat vasıtalarla ilan edilmesine rağmen orman yangınını söndürmeye gitmekten imtina edenler veya gidip de çalışmayanlar ve verilen işi yapmayanlar hakkında vali ve kaymakamlar tarafından 25 liradan 50 liraya kadar hafif para cezası verilir.

            Ancak bu cezaya tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde alakalılarca mahalli sulh ceza mahkemesine itirazda bulunabilir. Bu itiraz evrak üzerinde tetkik edilebilir.

            Bu maddede yazılı memurlarla orman teşkilatında vazifeli olanlardan yangın yerine yardım göndermiyenlerle alaka göstermiyenler Türk Ceza Kanunu'nun 230 uncu maddesinin 2 nci fıkrasına göre cezalandırılırlar.

            Madde 106 - Bu kanunun 72 ve 73 üncü maddelerine muhalif hareket eden veya ettirenler Türk Ceza Kanunu'nun 230 uncu maddesinin 2 nci fıkrası gereğince cezalandırılırlar.

            Madde 107 - 74 üncü maddede gösterilen tedbirlere riayet etmeyenlerden 10  liradan 50 liraya kadar hafif para cezası alınır.

            Madde 108 - Bu kanun hükümlerine göre müsaderesine hükmolunacak orman mallarının kanunsuz olarak kesildiğini, taşındığını veya toplandığını bildiği halde satınalanlar, taşıyanlar, biçenler, işliyenler, kabul edenler, kullananlar, veya gizliyenler 3 aya kadar hapis ve 50 liradan 200 liraya kadar ağır para cezasiyle cezalandırılırlar.

            Birinci fıkrada yazılı fiillerin; ticarethane sahibi olsun olmasın bilimum haşep madde ticaretiyle iştigal eden kimseler tarafından ikaı halinde 1 seneden 5 seneye kadar hapis ve 1 000 liradan 10 000 liraya kadar ağır para cezasıyle cezalandırılırlar.

            Suç mevzuu kaçak orman mahsulünün kıymeti hafif ise, bir misline çıkarılarak hükmolunur.

            Kaçak orman mallarının taşınmasında kullanılan canlı ve cansız nakil vasıtaları kime ait olursa olsun idarece zapt ve mahkemelerce müsaderesine hükmolunur.

            Ancak, çiftçi köylü olup köyde sakin bulunduğu    ve ziraat işlerinde kullanılan ve kendilerine ait bulunan vasıtalarla bizzat nakliyat yaptığı anlaşılanların (at, kısrak, katır, merkep, öküz, manda) ile kağnı, araba ve koşumları hakkında müsadere hükmü tatbik olunmaz.

            Mükkerrirler bu hükümden faydalanamazlar.

            Bu malları, müsadereye tabi olmayan vasıtalarla taşıyan veya taşıtanlardan 1 inci fıkrada yazılı cezada maada ayrıca odunun beher kentali veya kesri için 5 lira, kömürün beher kentali veya kesri için 25 lira, tomruk veya kerestenin beher metreküpü veya kesri için 100 lira para cezası alınır.

            Madde 109 - Ağaçlara vurulan resmi damga ve numaraları bozanlar ve orman hudutlarındaki taksimata mahsus işaretleri ve levhaları kaldıranlar, belirsiz hale getirenler, yerlerini değiştirenler 2 aya kadar hafif hapis ve 10 liradan 50 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

            Madde 110 - 76 ıncı maddedeki yasak fiilleri işleyenlerle orman içinde sönmemiş sigara atanalar Türk Ceza Kanununun 566 ıncı maddesinin 1 inci fıkrasına göre cezalandırılrlar.

            Madde 111 - Bu kanunun 3 üncü maddesiyle orman rejimi altına alınan yerlerde ve 23, 24, 25 inci maddeler gereğince muhafaza ormanı ve milli park olarak ayrılmış ormanlarda, ormanlara mütaallik suçları işliyenlerin müstahak olacakları ceza iki misli olarak hükmolunur.

            Madde 112 - Bu kanunda yasak edilen fiilerin ikaı yüzünden husule gelen zarar için talep halinde ayrıca tazmimata da hükmolunur.

            Madde 113 - Bu Kanunla yasak edilen fiilin ağaç kesilmesine taalluku halinde, ağaç müsadere edilmiş olsa dahi talep halinde hükmolunacak tazminat mahalli rayice göre hesaplanır.

            Madde 114 - Her türlü orman suçları ile bir dekardan fazla tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanununda yazılı tazminattan başka ayrıca beher dekar için 200 lira hesabı ile ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.
 

ALTINCI FASIL
MÜTEFERRİK HÜKÜMLER

            Madde 115 - Devlet ormanlarının toprağı ile birlikte şahıslara veya müesseselere devir ve temliki bir kanunla olur.

            Devlet ormanlar üzerinde her hangi bir şekilde irtifak hakkı tesisi Maliye ve Ziraat Vekaletlerinin tasvibine bağlıdır.

            Madde 116 - Bu Kanunun 1 inci maddesinde orman sayılmayan yerlerdeki ağaç ve ağaçcıklardan, sahipleri aşağıda yazılı şekillerde faydalanırlar:

            A)(E) fıkrasındaki ağaç ve ağaçcıkları sahipleri her türlü zatI ihtiyaçları ve pazar satışları için hiç bir kayıt ve şarta tabi olmadan kesip nakledebilirler.

            B) (D, F,G) fıkralarında yazılı yerlerde bulunan ağaç ve ağaççıkların sahipleri kendi zati ihtiyaçları için hiç bir kayıt ve şarta tabi olmadan kesip kullanabilirler.

            C) (D,F,G) fıkralarında yazılı yerlerde bulunan ağaç ve ağaççıkların pazar yerlerine nakledilebilmesi ve satılabilmesi yalnız damga ve nakliye muamelesine tabi olup bu muamelelerin ne suret ve şekilde yapılacağı Ziraat Vekaletince tespit olunur.

            D) Birinci maddenin (G) fıkrasındaki ağaç ve ağaççıklardan kesim yapacaklar, kesim yapmadan önce en yakın orman bölge şefliğine müracaatla kesecekleri ağaçları göstererek damgalattırırlar.

            Bölge şefliği bu müracaatları azami bir ay zarfında intaca mecburdur.

            Bu hükme muhalif hareket edenler bu kanunun 109 uncu maddesine göre cezalandırılmakla beraber emval müsadere olunur.
 

YEDİNCİ FASIL
MUVAKKAT HÜKÜMLER

            Muvakkat Madde 1 - Ormanların tahdit ve kadastrosunun imaline kadar bu kanunun 1 inci maddesi tatbikatından çıkacak ihtilaflarda, bir yerin orman sayılıp sayılmayacağı Ziraat Vekaletince belirtilir.

            Muvakkat Madde 2 - Orman Umum Müdürlüğünün elinde bulunan fabrika ve imalathanelerle sair bina ve tesislerden amme hizmetleri bakımından satışında veya kiralanmasında mahzu görülmiyenler, İcra Vekilleri Heyetince tayin edilecek esaslar dairesinde hususi teşebbüse satış suretiyle intikal ettirilebilir veya kiralanabilir.

            Mavakkat Madde 3 - Mülga 3116 sayılı kanunun 7 nci maddesinde yazılı üç aylık itiraz müddetini geçirenler bu Kanunun mer'iyet tarihinden itibaren altı ay içinde müracaatla itirazda bulunabilir.

            Muvakkat Madde 4 - Bu Kanunun 30 uncu maddesinin orman mahsullerinin satışlarına mütaallik hükümlerinin tatbikatında, 6809 sayılı kanun hükümleri mahfuzdur.

            Muvakkat Madde 5 - 1 Mart 1954 tarihinden itibaren 15 Ağustos 1956 tarihine kadar 3116 sayılı Orman Kanunu'nun 5653 sayılı kanun ile değiştirelen 114, 115, 116 ncı ve mezkur Orman Kanunu'nun 122, 123, 124 üncü maddelerinde yazılı suçları ve mevzuu 20 kentali geçmiyen (20 dahil) odun, 10 kentali geçmiyen (10 dahil) kömür, 5 metre mikabı geçmiyen (5 dahil) ağaç veya tomruk, 3 metre mikabı geçmiyen (3 dahil) ve balta, bıçkı, destere gibi vasıta ve aletler ile kaba şekilde yarı mamul hale getirilmiş olan kereste, yırtma, kapak, pedavra gibi emvale taall-k eden tahkik veya takip safhasında bulunan orman suçlarını işliyenler haklarında takibat yapılmaz ve verilen cezalar infaz olunmaz.

            Yukarıki fıkrada zikredilen suç mevzularına murtabit bulunan orman idaresinin şahsi hakları da düşer ve orman idaresi tarafından kayıtları terkin olunur.

            Madde 117 - 08.02.1937 tarihli ve 3116 sayılı, 24.03.1950 tarihli ve 5653 sayılı kanunlar meri'yetten kaldırılmıştır.

            YÜRÜRLÜK
            Madde 118 - Bu kanun neşri tarihinde mer'iyete girer.

            YÜRÜTME
            Madde 119 - Bu kanun hükümlerini icraya İcra Vekilleri Heyeti memurdur.