Emlak Vergisi Kanunu  
1319 Sayılı EMLAK VERGİSİ KANUNU

BİRİNCİ KISIM
BİNA VERGİSİ
 
BİRİNCİ BÖLÜM
MÜKELLEFİYET

            MEVZU  
            Madde 1- Türkiye sınırları içinde bulunan binalar bu Kanun hükümlerine göre Bina Vergisine tabidir.  

            BİNA TABİRİ  
            Madde 2- Bu Kanun'daki bina tabiri, yapıldığı madde ne olursa olsun, gerek karada, gerek su üzerindeki sabit inşaatın hepsini kapsar.  

            Bu Kanun'un uygulanmasında Vergi Usul Kanunu'nda yazılı bina mütemmimleri  ve bina ile birlikte nazara alınır.  

            Yüzer havuzlar, sair yüzer yapılar, çadırlar ve nakil vasıtalarına takılıp çekilebilen seyyar evler ve benzerleri bina sayılmaz.  

            MÜKELLEF  
            Madde 3- Bina Vergisini, binanın maliki, varsa intifa hakkı sahibi, her ikisi de yoksa binaya malik gibi tasarruf edenler öder.  

            Bir binaya müşterek mülkiyet halinde malik olanlar, hisseleri oraninda mükelleftirler. İştirak halinde mülkiyette malikler vergiden müteselsilen sorumlu olurlar.  
           

İKİNCİ BÖLÜM
MUAFLIK VE İSTİSNALAR

            DAİMİ MUAFLIKLAR  
            Madde 4- Aşağıda yazılı binalar kiraya verilmemek şartıyla bina vergisinden daimi olarak muaftır. 
(Aşağıdaki (a) ve (b) fıkraları için kiraya verilmeme şartı aranmaz.)  

            a) Katma bütçeli idarelere, İl Özel İdarelerine, belediyelere, köy tüzel kişiliğine, kanunla kurulan üniversitelere ve Devlete ait binalar;  

            b) İl Özel İdareleri, belediyeler ve köyler ile bunların teşkil ettikleri birlikler veya bunlara bağlı müesseselere ait;  

            aa) Su, elektrik, havagazı, mezbaha ve soğuk hava işletme binaları;  

            bb) Belediye sınırları içindeki yolcu taşıma işletme binaları ve kapalı durak yerleri;  

            c) Köylere ve köy birliklerine ait tarım işletme binaları( Soğuk hava depoları, içmeler ve kaplıcalar ) ile bunlar tarafından köylünün umumi ve müşterek ihtiyaçlarını karşılamak maksadıyla işletilen hamam, çamaşırhane, değirmenler ve köy odaları;  

            d) Ordu evleri, askeri gazino ve kantinler ile bunların müştemilatı;  

            e) Kamu menfaatlerine yararlı derneklere ait binalar (Kurumlar Vergisi'ne tabi işletmelere ait olmamaları veya bunlara tahsis edilmiş bulunmamaları şartıyle);  

            f) Kazanç gayesi olmamak şartıyle işletilen hastane, dispanser, sağlık, rehabilitasyon, teşhis ve tedavi merkezleri, sanatoryum, prevantoryum, öğrenci yurtları ile kounmaya muhtaç çocukları koruma birlikleri tarafından vücuda getirilen yurtlar, düşkünler evi, yetimhaneler, revirler ve kreşler,  

            g) Dini hizmetlerin ifasına mahsus ve umuma açık bulunan ibadethaneler ve bunların müştemilatı;  

            h) Zirai istihsalde kullanılmak şartıyle makina ve alet depoları, zahire ambarları, samanlıklar, arabalıklar, ağıllar, ahırlar, kümesler, kurutma mahalleri, böcekhaneler, serler (seralar) ve benzeri binalarla, itçi ve bekçi bina, kulübe ve barakaları;  

            i) Su ürünleri müstahsillerinin istihsalde kullandıkları ağ ve alet depoları, kayıkhaneler, denizlerde ve göllerdeki işçi ve balıkçı kulübe ve barakaları;  

            (Yukarıda "h" ve "i" fıkralarında yazılı binaların bir kısmı ikamete ve bir kısmı da mezkur fıkralarda yazılı maksatlara tahsis edilmiş bulunduğu taktirde vergi, yalnız ikamete tahsis olunan kısım için uygulanır.);  

            j) Umuma tahsis edildiği Maliye Bakanlığınca kabul edilen rıhtım, iskele, dalgakıran ve bunların mütemmimleri ile, demiryolları ve köprü, rampa ve tünel, yeraltı ve yerüstü geçitleri, peron, alimantasyon tesisleri, iskele ve istasyon binaları ile yolcu salonları, cer ve malzeme depoları gibi demiryolu mütemmimleri ( Diğer depolar, antrepolar, müstakil lojman ve müstakil idarehane binaları mütemmim sayılmaz);  

            k) Her nevi su bentleri, baraj, sulama ve kurutma tesisleri;  

            l) Yabancı Devletlere ait olup elçilik ve konsolosluk olarak kullanılan binalar ile elçilerin ikametine mahsus binalar ve bunların  müştemilatı (Karşılıklı olmak şartiyle) ve merkezi Türkiye'de bulunan milletlerarası kuruluşlara, milletlerarası kuruluşların Türkiye'deki temsilciliklerine ait binalar;  

            m) Genel eğitime ve kamu menfaatlerine yararlı dernekler ile Bakanlar Kurulu'nca vergi muafiyeti tanınan vakıflara ait binalar (Derneklerde kazanç temini gayesi bulunmamak ve vakıflarda vakıf senedindeki cihete tahsis edilmek tartiyle);  

            n) Enerji nakil hatları ve direkleri.  

            GEÇİCİ MUAFLIKLAR  
            Madde 5-Aşağıda yazılı binalar geçici olarak bina vergisinden muaftır.  

            a) Vergi değeri 50 bin liraya kadar  (50 bin dahil ) olmak şartiyle yeniden inşa edilen binalar, bina apartman ise daireler, mesken olarak kullanılmak kaydiyle ve inşalarının sona erdiği yılı takiben bütçe yılından itibaren 10 yıl, vergi değeri 100 bin liraya kadar olan binalarda yukarıdaki muaflık hükmü, değerin 25 bin lirasi için aynı süre ile uygulanır.  

            Bu binaların, bina apartman ise dairelerin, mesken olarak kullanıllması şartiyle, satınalma veya sair suretle iktisab olunması halinde de yukarıdaki  
hüküm bakiye müddet için tatbik edilir.  

            İlave inşaatlarda bu kısım için yukarıda yazılı muafiyet aynı şart ve süre ile uygulanır.  

            Binanın, bina apartman ise dairenin, kısmen veya tamamen meskenden başka maksatlara tahsisi halinde bu binaya veya daireye tanınmış bulunan muafiyet bu halin vukubulduğu yılı takibeden bütçe yılından itibaren düşer.  

            b) Turizm Endüstrisini Teşvik Kanunu hükümleri dairesinde turizm müessesesi belgesi almiş olan Gelir veya Kurumlar Vergisi mükelleflerinin adı geçen kanunda yazılı maksatlara tahsis ettikleri ve işletmelerine dahil binaları, inşalarının sona erdiği veya mevcut binaların bu maksada tahsisi halinde turizm müessesesi belgesinin alındığı yılı takip eden bütçe yılından itibaren 5 yıl;  

            c) Deprem, su basması, yangın gibi tabii afetlerin vuku bulduğu bölgelerde bu afetlerin vukuunu takip eden yıldan itibaren en geç beş yıl içinde inşa edilen binalar inşa tarihinden, kamu kuruluşlarınca ilgili kanunlarına göre inşa olunup hak sahiplerine teslim edilen binalar devir tarihlerinden itibaren 10 yıl süre ile geçici muafiyetten faydalandırılır.( Bu halde, bu maddenin (a) fıkrası hükmü uygulanmaz).  

            Mezkur bölgeler Maliye ve İmar ve İskan Bakanlıklarınca müştereken tesbit olunur.  

            d) Fuar, sergi ve panayırlarda inşa edilen binalar (bu yerlerin açık bulunmadığı zamanlarda da başka maksatlarla kullanılan binalar hariç)  

            Yukarıda (a), (b), (c) ve (d) fıkralarında yazılı muafiyetlerden istifade için mükelleflerin  mezkur fıkralarda yazılı hallerin vukuunda itibaren 2 ay içerisinde keyfiyeti ilgili vergi dairesine bildirmeleriveya beyannamelerine bu maksatla bir bildirim eklemeleri şarttır.  

            Süresinde bildirimde bulunulmazsa muafiyet, bildirimin yapıldığı yılı takibeden bütçe yılından muteber olur. Bu taktirde bildirimin yapıldığı bütçe yılının sonuna kadar geçen yıllara ait muafiyet hakkı düşer. (Köylerdeki intaat için bildirimde bulunulmaz.)  

            KÖY BİNALARI İÇİN İSTİSNA  
            Madde 6- Köylerdeki binaların vergi değerlerinin 60.000 lirası bu vergiden müstesnadır.  
       

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
MATRAH VE NİSPET

            MATRAH  
            Madde 7- Bina Vergisi'nin matrahı, binanın bu Kanun hükümlerine göre tespit olunan vergi değeridir.  

            Sabit istihsal tesisatına ait değerler vergi matrahına alınmaz.  

            Bir ilçe hudutları içindeki bir mükellefe ait binaların vergi değerleri aynı matrahta birleştirilir.  

            Aile reisi kendisi ile birlikte yaşıyan eş ve velayet altındaki çocuklara ait binaların vergi değerlerini aynı matrah içinde beyan etmeye mecburdur.  

            NİSPET  
            Madde 8- Bina Vergisi aşağıda yazılı nispetlerde alınır:  

            50 bin liraya kadar olan matrahlarda binde 7  

            100 bin liraya kadar olan matrahlarda binde 8  

            150 bin liraya kadar olan matrahlarda binde 9  

            150 bin liradan yüksek olan matrahlarda binde 10.  

            MÜKELLEFİYETİN BAŞLAMASI VE BİTMESİ  
            Madde 9 - A) Mükellefiyetin başlaması :  

            Bina Vergisi mükellefiyeti,  

            a)Bu Kanun hükümlerine göre mükelleflerin genel beyana davet edildikleri yılı,  

            b)Yeniden inşa olunan binalar için inşaatın bittiği yılı,  

            c)Yeniden inşa olunup inşaatın bitiminden önce kısmen kullanılan binaların kullanılan her kısmı için kullanma yılını,  

            d)Muafiyetin sukut ettiği yılı,  

            Takibeden bütçe yılından itibaren başlar.  

            B)Mükellefiyetin bitmesi:  

            Yanan, yıkılan ve vergiye tabi iken devemly muaflık şartlarını kazanan binalardan dolayı mükellefiyet, bu olayların vuku tarihi takibeden taksitten itibaren sona erer.  

            Oturulması ve kullanılması kanunlara dyanılarak yasak edilen binaların vergileri, bu hallarin devam ettiği sürece alınmaz.  
       

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
VERGİNİN TARH VE TAHAKKUKU
 
            BEYAN ESASI  
            Madde 10- Bina Vergisi, mükelleflerin yazılı beyanı üzerine tarh ve tahakkuk ettirilir.  

            Geçici ve daimi muafiyetten faydalanacak olanlarında beyanname vermeleri mecburidir.  

            VERGİNİN TARH VE TAHAKKUKU  
            Madde 11 - Bina Vergisi, ilgili vergi dairesi tarafından mükellefin beyanı üzerine yıllık olarak tarh ve tahakkuk ettirilir.  

            Yapılan bu tarh ve tahakkuku takibeden yıllarda, Bina Vergisi her bütçe yılının birinci (Dahil) ayından itibaren o yıl için tahakkuk etmiş sayılır.  
      

İKİNCİ KISIM
ARAZİ VERGİSİ
 
BİRİNCİ BÖLÜM
MÜKELLEFİYET

            MEVZUU  
            Madde 12- Türkiye sınırları içinde bulunan arazi ve arsalar bu Kanun hükümlerine göre Arazi Vergisi'ne tabidir.  

            Belediye sınırları içinde belediyece parsellenmiş arazi arsa sayılır.  

            Hangi arazinin parsellenmemiº olmasına rağmen bu Kanuna göre arsa sayılacağı İmar ve İskan Bakanlığının mütalaası alındıktan sonra maliye bakanlığınca bir yönetmelikle belirtilir.  

            Aksine hüküm olmadıkça bu kanunun diğer maddelerinde yer alan arazi tabiri  
arsaları da kapsar.  

            MÜKELLEF  
            Madde 13 - Arazi Vergisi'ni, arazinin maliki, varsa intifa hakkı sahibi her ikisi de yoksa araziye malik gibi tasarruf edenler öder.  

            Bir araziye müşterek mülkiyet halinde malik olanlar, hisseleri oranında mükelleftirler. İştirak halinde mülkiyette malikler vergiden müteselsilen sorumlu olurlar.  

            Mülkiyeti ihtilaflı bulunan arazi için mutasarrıfı bulunmayan kitiler tarafından ödenen Arazi Vergileri ihtilafın ödeme yapan aleyhine sonuçlanması halinde ihtilafla ilgili bulunanların karar tarihinden itibaren bir yıl içerisinde başvurmaları şartiyle kendilerine red ve iade olunur.  
  

İKİNCİ BÖLÜM
MUAFLIK VE İSTİSNALAR
 
            DAİMİ MUAFLIKLAR  
            Madde 14 - Aşağıda yazılı arazi kiraya verilmemek şartiyle Arazi Vergisi'nden daimi olarak muaftır.(Aşağıdaki (a), (b) ve fıkralarındaki arazi için kiraya verilmeme şartı aranmaz).  

            a) Katma bütçeli idarelere, il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliğine, kanunla kurulan üniversitelere ve Devlete ait arazi;  

            b) İl özel idareleri, belediyeler ve köyler ile bunların teşkil ettikleri birlikler veya bunlara bağlı müesseseler tarafından işletilen:  

            aa) Su,elektrik,havagazı, mezbaha ve soğuk hava işletmelerine ait arazi;  

            bb) Belediye sınırları içindeki yolcu taşıma işletmelerine ait arazi;  

            c) Kamu menfaatlerine yararlı derneklere ait arazi (Kurumlar Vergisi'ne tabi işletmelere ait olmamaları veya bunlara tahsis edilmiş bulunmamaları tartiyle):  

            d) Yabancı devletlere ait olup gerek elçilik, konsolosluk binaları, gerekse elçilerin ikamelerine mahsus binalar yapılmak üzere sahip olunan arazi ve arsalar ile bu çeşit binalardan yanan, yıkılanların arsaları (karşılıklı olmak şartiyle) ve merkezi Türkiye'de bulunan milletlerarası kuruluşların Türkiye'deki temsilciliklerine ait arazi ve arsalar;  

            e) Mezarlıklar.  

            GEÇİCİ MUAFLIKLAR  
            Madde 15- Aşağıda yazılı arazi arazi vergisinden geçici olarak muaftır:  

            1. Özel kanunlarına göre, Devlet ormanları dışında insan emeğiyle yeniden orman haline getirilmek üzere ağaçlandırılan arazi 50 yıl;  

            2. Teknik, ekonomik ve ekolojik bakımlardan gerekli şartları haiz olan arazide;  

            a) Yeniden fidanla dikim veya deliceye aşılanmış zeytinlik 15 yıl;  

            b) Yeniden sakıza aşılanmış antep fıstığı 15 yıl;  

            c) Yeniden fidanla dikim antep fısyığı 20 yıl;  

            d) Yeniden aşılanmış kestanelik 20 yıl;  

            e) Yeniden aşılanmış harnupluk (Keçiboynuzu) 10 yıl;  

            f) Yeniden fidanla veya aşılamak suretiyle yetiştirilen her nev'i meyvelikler 10 yıl;  

            g) Yeniden emekle yetiştirilmiş çay ve narenciye bahçeleri 10 yıl;  

            h) Yeniden emekle yetiºtirilmiş fıstıklıklar;  

            i) Yeniden yetiştirilen bağ ve güllükler 6 yıl;  

            j) Yeniden yetiştirilen kavaklıklar 10 yıl;  

            k) Muhitin hususiyetine göre sahipli arazide yeniden yetiştirilecek fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri 25 yıl;  

            3. Toprak ve topoğrafik özellikleri ve erozyon gibi sınırlayıcı faktörler sebebiyle kültür bitkilerinin yetişmelerini engelleyen araziden; bataklık, turbiyer, çorak, makilik, çalılık, taşlık ve sair haller dolayısıyle, üzerinde tarım yapılamayan sahaların, ıslah tedbirleriyle yeniden tarıma elverişli hale getirilmesinde 10 yıl;  

            Geçici olarak muaflıktan istifade için arazinin bu maddede yazılı cihetlere tahsis edilmiş olduğunun ilgili vergi dairesine bütçe yılı içinde bildirilmesi şarttır. Muafiyetler, arazinin tayin olunan cihetlere tahsis edildiği yılı takibeden bütçe yılından başlar. Bütçe yılı içinde bildirim yapılmazsa muafiyet bildirimin yapıldığı yılı takibeden bütçe yılından muteber olur. Bu taktirde bildirimin yapıldığı bütçe yılının sonuna kadar geçen yıllara  ait muafiyet hakkı düşer.  

            Muafiyetleri sona eren arazi muafiyetin bitimini takiben bütçe yılından itibaren vergiye tabi tutulur.  

            Muafiyet konusu arazinin bu maddede gösterilen cihetlere tahsis edilmiş olup olmadığının şartlarını Maliye, Orman ve Tarım Bakanlıkları ile Türkiye Ziraat Odaları Birliği müştereken tesbit eder.  
  

            KÜÇÜK ÇİFTÇİLİKTE İSTİSNA  
            Madde 16 - Mükelleflerin bir vergi dairesi bölgesindeki arazisinin (arsalar hariç) toplam vergi değerinin 50.000 liraya kadar olanlarıonın tamamı 50.000 liradan fazla olanlarının 50.000 lirası arazi vergisinden müstesnadır.  

            Bu hükmün tatbikatında aile resi ile birlikte yaşıyan eş ve velayet altındaki çocuklara ait arazi değerleri toplu olarak nazara alınır.  

            Bu maddede yazılı istisna, hisseli arazide mükelleflerin hisse miktarları ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle uygulanır.  
     

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
MATRAH VE NİSPET

            MATRAH  
            Madde 17 - Arazi Vergisi'nin matrahı arazinin bu Kanun hükümlerine göre tespit olunan vergi değeridir.  

            Bır ilçe hudutları içindeki bir mükellefe ait arazinin vergi değerleri aynı matrahta birleştirilir.  

            Aile resisi kendisi ile birlikte yaşıyan eş ve velayet altındaki çocuklara ait arazinin vergi değerlerini aynı matrah içinde beyan etmeye mecburdur.  

            NİSPET  
            Madde 18 - Arazi Vergisi aºağıda yazılı nispetlerde alınır.  

            İlk gelen 50.000 lira için binde 2  

            Sonra gelen 75.000 lira için binde 3  

            Sonra gelen 100.000 lira için binde 4  

            Sonra gelen 100.0000 lira için binde 6  

            Sonra gelen 100.000 lira için binde 8  

            425.000 liradan fazla matrahlar için binde 10  

            Arsalar için vergi nispeti binde 15 tir.  

            MÜKELLEFİYETİN BAŞLAMASI VE BİTMESİ  
            Madde 19 - Arazi Vergisi mükellefiyeti,  

            a) Bu kanun hükümlerine göre mükelleflerin genel beyan yılı  

            b) Bu kanununda yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde bu değişikliklerin vuku bulduğu yılı  

            Takibeden bütçe yılından itibaren başlar.  

            Vergiye tabi iken muaflık şartlarını kazanan araziden dolayı mükellefiyet, bu olayın vukubulduğu tarihi takibeden taksitten itibaren düşer.  

            Hükümet tarafından tasarrufu yasak edilen arazinin vergisi, mükeleflerce keyfiyetin vergi dairesine bildirilmesi veya vergi dairesince re'sen tespit  edilmesi üzerine bu olaylaryn vukua geldiği tarihlerden sonra gelen taksitlerden itibaren aranmaz.  
      

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
VERGİNİN TARH VE TAHAKKUKU
 
            BEYAN ESASI  
            Madde 20 - Arazi Vergisi, mükelleflerin yazılı beyanı üzerine tarh ve tahakkuk ettirilir.  

            Geçici ve daimi muafiyetten faydalanacak olanlarında beyanname vermeleri mecburidir.  

            VERGİNİN TARH VE TAHAKKUKU  
            Madde 21 - Arazi Vergisi ilgili vergi dairesi tarafından yıllık olarak tarh ve tahakkuk ettirilir.  

            Yapılan bu tarh ve tahakkuku takibeden yıllarda Arazi Vergisi her bütçe yılının birinci (Dahil) ayından itibaren o yıl için tahakkuk etmiş sayılır.  
       

ÜÇÜNCÜ KISIM
KISIMLAR ARASINDA MÜŞTEREK HÜKÜMLER
 
BİRİNCİ BÖLÜM
 
            ÖZEL KANUNLARDAKİ MUAFLIK HÜKÜMLERİ  
            Madde 22 - Özel kanunlarla tanınmış bina ve arazi vergileriyle ilgili muaflık ve istisna hükümleri saklıdır.  

            BEYANNAME VERME VE BİLDİRİMDE BULUNMA SÜRESİ  
            Madde 23 - Emlak Vergisi beyannameleri:  

            a) Bina ve arsalar için 5 yılda arazi için ise on yılda bir defa olmak  
üzere Mart,Nisan ve Mayıs aylarında;  

            b) Yeni inşaat için inşaatın hitam bulduğu veya inşaatın sona ermasinden evvel kismen kullanılmaya başlanmışsa her kısmın kullanılmasına başlandığı bütçe tarihi takibeden üç ay içinde;  

            c) Bu Kanunun 33'üncü maddesinde yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde değişikliğin vukubulduğu ayı takip eden üç ay içinde;  

            İlgili vergi dairesine verilir.  

            Yukarıdaki fıkralarda yazılı süreleri bir misline kadar uzatmaya Maliye Bskanlığı yetkilir.  

            BEYANNAMELERİN ŞEKİL VE MUHTEVASI  
            Madde 24 - Vergi dairesine verilecek Emlak Vergisi beyannamesinin şekli ve muhtevası Maliye Bakanlığı'nca tespit ve tanzim olunur.  

            Beyannamede asgari aşağıdaki bilgiler gösterilir:  

            a)Bina ve arazinin yeri,  

            b)İnşaatın nev'i, inşa tarihi ve mükellefiyete giriş yılı,  

            c)Binanın kullanılış tarzı ve binada asansör ve kalorifer ve klima tasisatı bulunup bulunmadığı,  

            d)Bina veya apartman dairesinin inşaat sahası ve müştemilatı,  

            e)Kiraya verilmesi halinde aylık kira bedeli,  

            f)Arazinin büyüklüğü ( metrekare, dönüm ),  

            g)Arazinin yetiştirme kuvveti, sulaklık derecesi ile yapılan tarımın nev'i,  

            h) Bina ve arzinin vergi değeri ( Apartman halindeki binalarda birden fazla konut veya iş yeri birimi için beyanda bulunan mükellef, aynı beyannamede her konut veya iş yeri biriminin vergi değerini ayrı ayrı bildirir.)  

            i)Hesaplanan vergi miktarı.  

            KÖYLERDE YAPILACAK BEYAN  
            Madde 25 - Köylerde bulunan bina ve arazinin vergilendirilmesi ile ilgili beyanlar şifahi veya yazılı olarak ilgili muhtarliklara yapılır. Şifahi veya sözlü olarak yapılan beyanlar, şekli ve muhtevası Maliye Bakanlığı'nca tespit olunacak bina ve arazi kıymet beyanı defterlerine geçirildikten sonra mahsus hanesi mükellefe imza ettirilir.  

            Mükellefler dilerlerse bina ve arazi kıymet beyanı defterine kaydettirmek istemedikleri bina ve arazisini beyan süresi içerisinde doğrudan doğruya ilgili vergi dairesine yazılı veya sözlü olarak beyan edebilirler.  

            Birinci ek sürenin hitamından itibaren 15 gün içinde mezkur defter müspit evrakla birlikte muhtar tarafından imza mukabilinde ilgili dairesine teslim olunur.  

            MUHTAR VE İHTİYAR KURULUNUN GÖREVLERİ  
            Madde 26 - Muhtar ve ihtiyar kurulu, mükelleflerin beyanlarını ilgili defterlerde tespit ettikten sonra ayrıca kendileri de bu beyanların doğruluğunu  tasdik ederler.  

            Bu kanunda yazılı işler karşılığında; Maliye Bakanlığı'nca tespit edilen esaslar dahilinde ve yılda fert başına 150 lirayı geçmemek üzere köy muhtarlarına ve ihtiyar kurulu üyelerine ücret verilebilir.  

            EK SÜRELER İÇİNDE BEYANNAME VERİLMESİ  
            Madde 27 - Bina ve arsalr için 5 yılda ve arazi için 10 yılda bir defa verilen beyannameyle ilgili süre içinde beyanname verilmemesi halinde, bu sürenin sonundan başlıyarak bir ay beklenir. Beyanname bu süre içinde verilirse, vergi ziyaı olmamış sayılır.  

            Ek süre içinde beyannamesini vermedikleri tespit edilenler, tebliğ edilmek şartiyle bir ay içnde beyananme vermeye davet edilirler.  

            İŞTİRAK HALİNDE VE MÜŞTEREK MÜLKİYETTE BEYANNAME VERİLMESİ  
            Madde 28 - İştirak halinde mülkiyete mükellefler müşterek imzalı bir beyanname verebilecekleri gibi münferiden de beyanda bulunabilirler.  

            Müşterek mülkiyet halinde ise beyanname münferiden verilir.  

            Müşterek ve iştirak halinde mülkiyetin konusunu teşkil eden gayrimenkul için kesinleşen vergi değeri bütün mükellefler bakımından geçerli olur ve gerekli düzeltme yapılır.  

            İştirak halinde mülkiyette, münferiden beyanname verildiği taktirde beyan edilen vergi değerleri üzerinden hissedarların adedine göre ayrı ayrı tarh ve tahakkuk yapılır.  

            VERGİ DEĞERİ  
            Madde 29 - Vergi değeri, Emlak Vergisi'nin mevzuuna giren bina ve arazinin rayiç bedelidir.  

            Reyiç bedel, bina ve arazinin beyan tarihindeki normal alım satım bedelidir.  

            Arazi ve bina ile ilgili normal alım bedelinin tayininde bu kanunun 31'nci maddesine göre hazırlanacak tüzükte belirtilecek normlar nazara alınır.  

            Tarım arazisinin vergi değerinin tespitinde ise arazinin (Arsalar hariç) verim gücü de nazara alınır. Verim gücünün hangi hallerde nazara alınacağı Tüzük'te belirtilir.  

            ÖDEME SÜRESİ  
            Madde 30 - Emlak Vergisi birinci taksiti Mart, Nisan ve Mayıs aylarında, ikinci taksiti Kasım ayı içinde olmak üzere iki etit taksitte ödenir.  

            Köylere ait bina ve arzinin vergisi Kasım ayı içinde ödenir.  

            Maliye Bakanlığı ödeme aylarını, bölgelerin özelliklerine göre değiştirebilir.  

            İçinde bulunulan bütçe yılının taksitleri ile önceki bütçe yıllarına ait bina ve arzi vergileri ödenmedikçe veya tarhiyat ihtilaflı ise yapılan trhiyat miktarı kadar nakit veya Hazine tahvili ( Tasarruf bonosu hariç ) veya banka teminat mektubu emeneten yatırılmadıkça bina ve arazinin ( Bina apartman ise dairelerin ) başkalarına devir ferağı yapılamaz ve üzerinde ayni bir hak tesisi ve ref'edilemez.  

            VERGİ DAİRESİNCE YAPILACAK İŞLEM  
            Madde 31 -Vergi dairesi gerektiği takdirde, Maliye Bakanlığınca tesbit olunacak inceleme esaslarına istinaden ve aynı Bakanlıkça tayin edilecek incelem yetkisine sahip memurlar marifetiyle mükelleflerin beyan ettikleri matrahlar yerine geçecek vergi değerlerini yeniden takdir eder.  

            Vergi değerlerinin takdirinde şehir ve köylerin tabii, iktisadi ve bölgesel şartlarına göre nazara alınacak normlar ile uyulacak usul ve esaslar, ve mükelleflerden bu konuda istenecek bilgiler tüzükte belirtilir.  

            Mükellefler tarafından ilk tarhiyata esas olmak üzere beyan edilen miktar ile birinci fıkrada adı geçen memurlar marifetiyle vergi dairesi tarafından takdir edilen rayiç bedel arasındaki fark üzerinden kusur cezalı olarak ikmalen vergi tarh olunur. Ancak, takdir farkının rayiç bedelin yüzde ellisine tekabül eden kısmı için ceza uygulanmaz  

            BEYANNAME VERİLMEMESİ HALİNDE İDARECE TARH VE YENİDEN BEYANA DAVET  
            Madde 32 - Ek süreye rağmen beyanname verilmez ise, vergi 31 inci madde ger?ince görevlendirilmiş memurlar marifetiyle takdir edilen vergi değerleri üzerinden idarece tarh edilir.  

            Mükellefin idarece yapılan bu tarhiyata itiraz etmesi halinde kendisi yeniden beyana davet olmuş sayılır.  

            İtirazın yapıldığı tarihten itibaren 15 gün içinde beyanname verilirse beyan üzerinden yaniden tarh ve tahakkuk yapılır. Beyanname verilmediği takdirde, itiraz daha önce idarece hesaplanan vergilerin tahsili durdurmaz.  

            VERGİ DEĞERİNİ TADİL EDEN SEBEPLER  
            Madde 33 - Vergi değerini tadil eden sebepler aşağıda gösterilmiştir:  

            1. Yeni bina inşa edilmesi (Mevcut binalara ilaveler yapılması veya asansör veya kalorifer tesisleri konulması yeni inşaat hükmündedir.)  

            2. Bir binanın yanması, yıkılması suretiyle veya sair sebeplerle tamamen veya kısmen harabolması veya binada mevcut sabit istihsal, asansör veya kalorifer tesislerinin kısmen veya tamamen kaldırılması;  

            3. Bir binanın kullanış tarzının tamamen değiştirilmesi veya bir binanın ikamete mahsus mahallerinden bir kısmının dükkan, mağaza, depo gibi ticaret ve sanat icrasına mahsus mahaller haline kalbedilmesi, (Bu hükmün uygulanmasında bir apartmanın her dairesi bir bina sayılır ve tadil sebebi, yalnız kullanış tarzı tamamen veya kısmen değiştirilen daire için geçerli olur.)  

            4. Arazinin hal ve heyetinde değişiklik olması :  

            a) Arazinin fidanlandırılması veya ağaçlandırılması, bağ haline getirilmesi;  

            b) Fidanlı, ağaçlı veya kütüklü bir arazinin tarla haline getirilmesi veya gelmesi;  

            c) Tarım yapılan bir arazinin tabii bir afet veya arıza sebebiyle veya sair sebepler yüzünden tarıma elverişsiz hale gelmesi;  

            d) Tarım yapılmayan bir arazinin tarıma elverişli hale getirilmesi;  

            e) Arazinin parsellenmek suretiyle arsalar haline getirilmesi.  

            5. Bir binanın mütemmimi durumunda olan arazinin mütemmimlik durumundan çıkması veya bir arazi ve arsanın bina mütemmimi durumuna girmesi.  

            6. Bir bina veya arazinin taksim veya ifraz edilmesi veya mükellefinin değişmesi (Araziden bir kısmının istimlak edilmesi de ifraz hükmündedir).  

            7. Müteaddit arazi ve arsaların tek bir arazi ve arsa haline getirilmesi veya müteaddit hisselere ayrılmış olan bir binanın bütün hisselerinin birlettirilmesi.  

            Yukarıdaki değişiklikler, bunların vukubulduğu yılı takip eden bütçe yılından itibaren nazara alınır.  

            ÖZEL USULSÜZLÜK CEZALARI  
            Madde 34 -Beyannamelerin;  

            a)Birinci ek süre içinde verilmiş olması halinde 100 TL.   

            b)İkinci ek süre ile ilgili tebliğ yapılmadan önce verilmiş bulunması halinde 250 TL.  

            c) İkinci ek süre ilgili tebliğ yapıldıktan sonra verilmesi halinde 500 TL.  

            Özel usulsüzlük cezaları kesilir.  

            Her halde bu usulsüzlük cezaları ödenmesi gereken verginin yüzde 25 ini geçemez.  

            Yukarıdaki özel usulsüzlük cezaları köyler için yüzde 50 nispetinde uygulanır.  

            KAÇAKÇILIK CEZASININ UYGULANMAYACAĞI  
            Madde 35 - Bu Kanunun tatbikatında Vergi Usul Kanunu'nun kaçakçılık cezası ile ilgili hükümleri uygulanmaz.  
            

ÇEŞİTLİ HÜKÜMLER

            VERGİ DAİRESİNİN YARDIMI  
            Madde 36 - Köy muhtarının veya ihtiyar kurulu üyelerinin yeteneklerinin kafi gelmemesi halinde muhtarlıklara Maliye Bakanlığının tespit edeceği esaslar dahilinde personel bakımından yardımda bulunulur.  

            VERGİ USUL KANUNUNUN HÜKÜMLERİNİN UYGULANACAĞI  
            Madde 37 - Bu Kanun hükümleri mahfuz kalmak şartiyle Vergi Usul Kanununun bu kanuna aykırı olmıyan hükümleri bu kanun hakkında da uygulanır.  

            31 inci madde adı geçen memurlar bu kanunu tatbikatında Vergi Usul Kanununna göre yeni vergi incelem yetkisini haizdir.  

            VERGİ HASILATINDAN VERİLECEK PAYLAR  
            Madde 38 - Emlak vergisi hasılatından il özel idareleri ile belediyelere aşağıdaki esas ve ölçülere göre pay verilir.  

            1.Belediye sınırları içindeki arazi ve binalardan alınan emlak vergisi hasılatının % 30 u özel idarelere, % 50 si belediyelere,  

            2.Belediye sınırları dışındaki arazi ve binalardan alınan emlak vergisi hasılatının % 70 i özel idarelere,  

            ödenir.  

            Ancak yukarıdaki 1 inci ve 2 inci fıkralara göre il özel idarelerine ayrılan payın % 3 ü kesilerek köy idareleri sermaye payı olarak İller Bankasına verilir.  

            KESİRLER  
            Madde 39 - Emlak Vergisi'nin hesaplanmasında 100 kuruşa kadar olan vergi kesirleri atılır.  

            BİNA VE ARAZİ VERGİLERİNDE ZAMANAŞAMI SÜRESİNİN BAŞLANGICI  
            Madde 40 - Beyan dışı kalan bina ve arazinin vergi ve cezalarında zamanaşımı, bu bina ve arazinin beyan edilmediğinin idarece öğrenildiği tarihi takip eden yılın başından itibaren batlar.  
      

İKİNCİ BÖLÜM
SON HÜKÜMLER

            KALDIRILAN HÜKÜMLER  
            Madde 41 - Aşağıda yazılı kanunlarla diğer kanunlardaki bu kanuna uymayan hükümler kaldırılmıştır :  

            1. 4.7.1931 tarihli ve 1837 sayılı Bina Vergileri Kanunu ile 1996, 2413, 2870, 2898, 4873, 5648, 5649, 6256, 206, 309, 177, 491, 496 sayılı Kanunlar ile ek ve tadilleri ve 1454 sayılı Kanunun 13'üncü maddesi ile 3202 sayılı Kanunun 5453 sayılı Kanunla değişik 5'inci maddesinin (b) fıkrası, 2871sayılı Kanunun 2,3 ve 4'üncü ve 4040 sayılı Kanunun 489 sayılı Kanunla değişik 31'inci maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 4'üncü ve 5419 sayılı Kanunun 3'üncü maddeleri,  

            2. 27.6.1931 tarihli ve 1833 sayılı Arazi Vergisi Kanunu ile 2567, 3585, 3726, 4699, 5650, 6255, 483 sayılı Kanunlar ile ek ve tadilleri ve 3116 sayılı Kanunun 5653 sayılı Kanunla değişik 86'ncı maddesinin arazi vergisi muafiyeti ile ilgili hükmü ve 3653 sayılı Kanunun 7'nci maddesi,  

            3. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 50, 51, 53 ila 62, 77 ve 78'inci maddeleri,  

            Geçici Madde 1- Bu Kanunun 5'inci maddesinin (a) ve (b) fıkralarındaki geçici muaflık hükümleri; gerek bu kanunun yürürlüğü tarihinden önce muaflıktan faydalanmamış binalar hakkında, gerekse 6188 sayılı Kanunun 13'üncü maddesi ile 1837 sayılı Kanunun 206 ve 491 sayılı kanunlarda değişik 4'üncü maddesi gereğince geçici muafiyet almış binalar hakkında da bu binaların inşalarının sona erdiği yılı takibeden 10 yıllık devrenin 1.3.1971 tarihinden sonra kalan kısmı için uygulanır.(Ancak, 28.2.1971 tarihine kadar tarhı gereken bina, buhran ve savunma vergileri, mezkur tarihe kadar mer'i olan kanun hükümlerine göre tarh, tahakkuk ve tahsil olunur.)  

            1833 sayılı Arazi Vergisi Kanunu ile ek ve tadilleri gereğince tanınan geçici muafiyetler saklıdır.  

            Geçici Madde 2- Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar olan devre ile ilgili tarh, tahakkuk, tahsil ve muamelelerinin, Bina ve Arazi Vergisi Kanunu ile Vergi Usul Kanunu ve bunların ek ve tadilleri hükümleri gereğince Özel İdareler tarafından yapılmasına devam olunur.  

            Geçici Madde 3- 28.2.1971 tarihine kadarki dönemlere ait olarak tahakkuk  
edip de, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar tahsil edilmemiş bina, buhran, savunma ve arazi vergisi borçlarının kanunun mer'iyetinden itibaren geçecek ilk 2'nci ay sonuna kadar tamamını ödeyenlerin, vergi cezası ve gecikme zamlarının % 90'ı, 2'nci iki ay sonuna kadar tamamını ödeyenlerin vergi cezası ve gecikme zamlarının % 80'i ve 3'üncü iki ay sonuna kadar tamamını ödeyenlerin vergi cezası ve gecikme zamlarının % 70'i affedilir.  

            Bu devreye taalluk eden vergilerden ihtilaflı bulunanlar (Kanunun mer'iyetinden sonra ihtilaflı hale gelenler dahil) ödeme süresinin başladığı tarihten itibaren ikişer aylık süreler içerisinde tamemen ödendikleri taktirde 1'inci fıkrada açıklandığı nispette aftan faydalanırlar.  

            Geçici Madde 4- 1970 yılında emlak vergisinin uygulanmasıyla ilgili her türlü giderlere harcanmak üzere 1970 yılı Bütçe Kanununun Maliye Bakanlığı kısmının 14.000'inci bölümüne 14.496 numaralı (Diğer giderler) maddesine gerekli ödeneği kaydetmeye veya bu tertibe aynı maksatla ödenek aktarmaya Maliye Bakanı yetkilidir.  

            Geçici Madde 5- Maliye Bakanı bu kanun ve diğer vergi kanunları hükümlerinin uygulanmasında Gelirler Genel Müdürlüğüne bağlı olarak il ve ilçelerde servisleri kontrol altında bulundurmak ve vergi tetkik ve yoklamalarını yaptırmak üzere deftardarlık kontrol memurlarını geçici surette görevlendirebilir.  

            Bu şekilde görevlendirilenlere Maliye Bakanlığınca hazırlanacak esaslar dahilinde vazife gördükleri sürece belediye hudutları dışında vazife gören deftardarlık kontrol memurları için tesbit olunan yevmiye miktarı ödenir.  

            YÜRÜRLÜK VE YÜRÜTME  
            Madde 42 - Bu kanun 1.3.1971 tarihinde yürürlüğe girer.  

            Madde 43 - Bu kanunu Maliye Bakanı yürütür.