1475 Sayılı İŞ KANUNU
1475 Sayılı İŞ KANUNU

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
İşin Düzenlenmesi
 
        İŞ SÜRESİ :
 MADDE 61
        a)Genel bakımdan iş süresi haftada en çok 48 saattir.
        Bu süre, haftada 6 iş günü çalışılan işlerde günde 8 saati geçmemek üzere ve cumartesi günleri kısmen veya tamamen tatil eden işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanır.
 
        İş müddetlerinin yukarıdaki esaslar çerçevesinde uygulama şekilleri Çalışma Bakanlığı'nca çıkarılacak İş Süreleri Tüzüğü'nde belirtilir.
        b) Sağlık Kuralları bakımından günde ancak 8 saat veya daha az çalışılması gereken işler, Çalışma Bakanlığı ile Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının ortaklaşa hazırlayacakları bir tüzükte belirtilir.

        İŞ SÜRESİNDEN SAYILAN HALLER :
 MADDE 62
        I-a) Madenlerde, taş ocaklarında, yahut her ne çeşit olursa olsun yeraltında veya su altında çalışılacak işlerde işçilerin kuyulara, dehlizlere veya asıl çalışma yerlerine inmeleri veya girmeleri ve bu yerlerden çıkmaları için gereken süreler,
        b) İşçilerin işveren tarafından işyerlerinden başka bir yerde çalıştırılmak üzere gönderilmeleri halinde yolda geçen süreler,
        c) İşçinin, işinde ve işverenin her an buyruğunda hazır bir halde bulunmakla beraber çalıştırılmaksızın ve çıkacak işi bekleyerek boş geçirdiği süreler,
        ç) işçinin, işveren tarafından başka bir yere gönderilmesi veya işveren evinde veya bürosunda yahut işverenle ilgili herhangi bir yerde meşgul edilmesi suretiyle asıl işini yapmaksızın geçirdiği süreler.
        d) Emzikli kadın işçilerin çocuklarına süt verme için belirtilecek süreler,
        e) Demiryolları ve sair yollar ve köprülerin yapılması, muhafazası yahut tamir ve tadili gibi işlerde vakı olduğu veçhile, işçilerin ikamet ettikleri mevkilerden uzak bir mesafede bulunan işyerlerine hep birlikte nakledilmeleri icabeden her türlü işlerde bunların toplu ve mukannen surette götürülüp getirilmeleri esnasında geçen süreler,
        İşçinin günlük kanuni iş sürelerinden sayılır.
 
        II - İşin mahiyetinden doğmayıp da işveren tarafından sırf sosyal yardım gayesiyle işyerine götürülüp getirilme esnasında araçlarda geçen zaman iş süresinden sayılmaz. 
 
        SAAT AYARI :
 MADDE 63 - Çalışma saatleri, "memleket saat ayarı" na göre düzenlenir.  İşin başlayıp  ve bitiş saatleri ile dinlenme saatleri işyerlerine asılacak levhalarda gösterilir.
 
        ARA DİNLENMESİ :
 MADDE 64
        I- Çalışma süresinin ortalama bir zamanda o yerin adet ve işin gereğine göre ayarlanmak suretiyle işçilere:
        a) 4 saat veya daha kısa süreli işlerde 15 dakika,
        b) 4 saaten fazla ve 8 saatten az süreli işlerde yarım saat.
        c) 8 saaten veya daha fazla süreli işlerde bir saat, dinlenme verilir.
 
        Bu dinlenme süreleri en az olup aralıksız verilir.
 
        Ancak bu süreler, iklim, mevsim, o yerdeki örf ve gelenekler veya işin niteliği gözönünde tutularak toplu iş sözleşmesi veya hizmet akitleri ile aralı olarak kullanılabilir.
 
        II- Dinlenmeler, bir işyerinin aynı kısmındaki bütün işçilerine önceden belirtilmiş olan aynı saatte uygulanır. Şu kadar ki işin gereğine göre nöbetleşe dinlenme yapılması toplu iş sözleşmeleri veya hizmet akitleri ile düzenlenebilir.
 
        III- Yukarıda yazılı dinlenmeler çalışma süresinden sayılmaz.
 
        GECE SÜRESİ :
 MADDE 65
        I.İş hayatında (gece) en geç saat 20'de başlayarak en erken sabah 6 ya kadar geçen ve her halde en fazla 11 saat süren gün dönemidir.
 
        II- Bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin iklim ve âdet ayrılıkları bakımından, iş hayatına ilişkin (gece) başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut çeşitli işler için erkek, kadın ve çocuk işçiler hakkında (Gece) deyiminden anlaşılacak gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci benddeki genel hükmün uygulama şekilllerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluk bulunmayan işlerde işçilerin gece çalıştırılmalarını yasak etmek üzere Çalışma Bakanlığı'nca tüzükler hazırlanabilir.
 
        III-) İşçilerin gece çalışmaları8 saati geçemez.
 
        IV- Gece ve gündüz işletilen ve nöbetleşe işçi postaları kullanılan işlerde,en fazla bir iş haftası gece çalıştırılan işçilerin, ondan sonra gelen ikinci iş haftası gündüz çalıştırılmaları suretiyle postalar sıraya konur.
        Çalışma Bakanlığı, gece ve gündüz postalarında onbeşer günlük nöbetleşmeye de izin verebilir.
 
        HAZIRLAMA, TAMAMLAMA, TEMİZLEME İŞLERİ :
 MADDE 66 - Genel olarak bir işyerinde belirli çalışma saatlerinden önce veya sonra yapılması gerekli olan hazırlama veya tamamlama yahut temizleme işlerinde çalışan işçiler için işin düzenlenmesi ile ilgili hükümlerden hangilerinin uygulanmayacağı yahut ne gibi değişik şartlar ve usullerle uygulanacağı Çalışma Bakanlığı tarafından hazırlanacak bir tüzükte gösterilir.
 
        ÇALIŞTIRMA YAŞI VE ÇOCUKLARI ÇALIŞTIRMA YASAĞI :
 MADDE 67 - 16 yaşını doldurmamış çocukların, hangi işte olursa olsun günde 8 saatten fazla çalıştırılması yasaktır.Bunlardan ilkokula gidenlerin iş saatleri okul saatlerine engel olmayacak şekilde düzenlenir ve ders saatleri 8 saatlik çalışma süresinin içinde sayılır.

        YER VE SU ALTINDA ÇALIŞTIRMA YASAĞI :
 MADDE 68 - Maden ocakları ile kablo döşemesi, kanalizasyon ve tünel inşaatı gibi yer altında veya sualtında çalışılacak işlerde 18 yaşını doldurmamış erkek ve her yaştaki kadınların çalıştırılmaları yasaktır.

        GECE ÇALIŞTIRMA YASAĞI :
 MADDE 69 - Sanayiye ait işlerde 18 yaşını doldurmamış erkek çocuklarla her yaştaki kadınların gece çalıştırılmaları esas itibariyle yasaktır.
 
        Şu kadar ki; İşin özelliği icabı kadın işçi çalıştırılması gereken işlerde 18 yaşını doldurmuş kadın işçilerin gece postalarında çalıştırılmalarına, Çalışma ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıkları ile Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'nın müştereken hazırlayacakları bir tüzükte gösterilecek şartlar çerçevesinde izin verilebilir.
 
        ANALIK HALİNDE ÇALIŞTIRMA YASAĞI :
 MADDE 70 - Kadın işçilerin doğumdan önce 6 ve doğumdan sonra 6 hafta olmak üzere 12 haftalık süre için çalıştırılmaları yasaktır.
 
        Ancak, bu süreler işçinin sağlık durumuna ve işin özelliğine göre doğumdan önce ve sonra gerekirse arttırılabilir.
 Bu süreler hekim raporu ile belirtilir.
 
        İŞÇİ ÇİZELGELERİ
 MADDE 71 - Her işveren çalıştırdığı işçilerin doğum yılları itibariyle kadın ve erkek olarak ayrı ayrı çizelgelerini düzenlemek ve işyerine giren her işçiyi ilgili çizelgeye kaydetmek ve işyerinden ayrılan işçinin karşısına gerekli açıklamayı yapmak, bu çizilgeleri istendiği zaman yetkili memurlara
göstermek zorundadır.
 
        Bu çizelgelere işçinin :
        a) Adı ve soyadı,
        b) Varsa işyeri numarası,
        c) Doğum tarihi ve yeri,
        ç) Baba ve anasının adı,
        d) Tabiiyeti,
        e) Sigorta sicil numarası,
        f) İş yerine giriş tarihi,
        g) İş yerine giriş ücreti,
        h) Ücretindeki değişiklikler,
        i) İşyerinden çıkış tarihi,
        ı) Gittiği işyeri (biliniyorsa), nin yazılması gereklidir.
 
        TÜZÜKLER :
 MADDE 72
        a) 61 inci madde gereğince belirli çalışma süresinin bir haftanın işgünlerine bölünmesi suretiyle yürütülmesine nitelikleri bakımından imkân bulunmayan işlere uygulanmak kaydıyla, çalışma süresini, haftadan daha uzun bir döneme göre düzenleyecek ve fakat o döneme ayrılacak topyekûn sürenin her bir iş haftasına düşen ortalaması kanuni çalışma süresini aşmayacak şekilde, uygulanmasını sağlayacak olan usuller.

        b) Nitelikleri dolayısıyla devamlı çalıştıkları için durmaksızın birbiri ardına işçi postaları çalıştırılarak işletilen yahut nöbetleşe işçi postaları ile yapılan işlerde, çalışma sürelerine, hafta tatillerine ve gece çalışmalarına ve çalışma ortasındaki zorunlu dinlenmelere dair özel usul ve kurallar.
 
        Çalışma Bakanlığı'nca çıkarılacak tüzüklerde gösterilir.
 
        Bu tüzükler çıkarılıncaya kadar 61 inci maddedeki haftalık iş süresi aşılmamak kaydıyla, bu işlerde çalışma sürelerine ilişkin uygulama tarz ve usullerine devam olunur.

BEŞİNCİ BÖLÜM
İşçi Sağlığı ve Güvenliği
 
        SAĞLIK VE GÜVENLİK ŞARTLARI :
 MADDE 73 - Her işveren,işyerinde işçilerin sağlını ve işgüvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları araçları noksansız bulundurmakla yükümlüdür.
 
        İşçiler de,bu yoldaki usuller ve şartlara uymak zorundadırlar.

        SAĞLIK VE GÜVENLİK TÜZÜKLERİ :
 MADDE 74 - Umumî hıfzısıhha Kanunu'nun 179'uncu maddesinde yazıldığı gibi işyerlerinde ve işçilere ait yatıp kalkma yerlerinde ve diğer müştemilâtında bulunması gereken sağlık şartlarının ve işyerlerinde kullanılan alet, edevat, makinaler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olacak tedbir ve araçların, işyerlerinde işkazalarını önlemek üzere bulundurulması lüzumlu olan araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmek üzere Çalışma Bakanlığı ile Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı beraberce bir veya birden fazla tüzük çıkarır. Ayrıca bu Kanun'a tabi işyerlerinde, işçi sayısı, genişlik, yapılan iş, işin özellikleri, ağırlık ve tehlikesi bakımından hangi işyerleri için kurulmaya başlamadan evvel planların Çalışma Bakanlığı'nın yetkili teşkilatına gösterilerek kurma izni alınacağı bu işyerleri kurulduktan sonra yine aynı makama başvurularak işletme belgesi alınması gerekeceği, Çalışma ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıkları tarafından çıkarılacak bir tüzükte tespit olunur.

        İŞİN DURDURULMASI VEYA İŞYERİNİN KAPATILMASI :
      MADDE 75 - Yetkili makamların verdiği izin üzerine bir işyeri kurularak işlemeye başladıktan sonra o işyerinde başkaca tesisat yapılmış olmadıkça iş durdurulamaz.
        A) ilgili tüzükte belirtilen birinci derecedeki şartları yerine getirdikten sonra yetkili makamdan izin almak suretiyle kurulan ve işlemeye başlayan herhangi bir işyerinin tesis ve tertiplerinde, çalışma metot ve şekillerine, makina ve cihazlarında işçilerin hayatı için tehlikeli olan bir husus tespit edilirse bu tehlike giderilinceye kadar; üç kişilik bir komisyon kararı ile iş durdurulur.
        Bu komisyon; işverenle işçilerin birer temsilcisinden ve işgüvenliğini teftişe yetkili bir memurdan teşekkül eder.Tarafların birinin çağrısı üzerine, çağrıda belirtilen gün, yer ve saatte toplanır ve çoğunlukla karar verir.İşgüvenliğini teftişe yetkili memurun, her toplantıya katılmış olması şarttır.İşçi veya işveren temsilcisinin çağrıya uyması, komisyonun toplanmasını ve karar almasını engelleyemez.
        İşçi temsilcisi:
            a)İşyerinde çalışan işçilerin çoğunluğunu temsil eden sendikanın;
            b)Böyle bir sendika yoksa, o iş kolunda faaliyette bulunan ve işçi çoğunluğunu temsil eden sendikanın veya fedarasyonun;
            c)Bu nitelikte bir işçi kuruluşu mevcut değilse, en çok üyeye sahip bulunan konfederasyonun;
        Yönetim Kurulunca seçilir.
        İşveren temsilcisi ise:
            a)İşverenin üyesi bulunduğu sendikanın;
            b)Böyle bir sendika yoksa, o iş kolunda faaliyette bulunan ve işveren çoğunluğunu temsil eden sendikanın veya konfederasyonun;
            c)Bu nitelikte bir işveren kuruluşu mevcut değilse, en çok üyeye sahip bulunan konfederasyonun;
 
        B)74 üncü maddenin 2 nci fıkrasına uygun olarak  kurma izni ve işletme belgesi alınmadan açılmış olan veya geçici işletme belgesi alındığı halde ikinci derecedeki şartları verilen süre içinde yerine getirmemiş bulunan işyerleri; bölge çalışma müdürünün talebi üzerine, o yerin en büyük mülkiye amirinin emri ile zabıta marifetiyle kapatılır.
        C) Bu maddeye göre verilecek durdurma veya kapatma kararına karşı işverenin mahalli iş mahkemesinde itiraz etmek yetkisi vardır. Mahkeme itirazı bir hafta içinde karara bağlar. Bu işler acele mevaddandır. Kararlar kesindir.
 
        Ç) Bir işyerinde çalışan işçilerin yaş, cinsiyet ve sağlık durumları böyle bir işyerinde çalışmalarına engel teşkil ediyorsa, bunlar dahi çalışmaktan alıkonulur.
 
        D) Yukarıdaki bentler gereğince işyerlerinde işçiler için tehlikeli olan tesis ve tedbirlerin  veya makina ve cihazların ne şekilde işletilmekten alıkonulacağı ve bunların ne şekilde yeniden işletilmelerine izin verilebileceği, Çalışma Bakanlığınca hazırlanacak bir tüzükte gösterilir.
 
        E) Bir işyerinin kurulmasına ve işletilmesine izin verilmiş olması 74'üncü maddede yazılı tüzük hükümlerinin uygulanmasına hiçbir zaman engel olamaz.
 
        F) Bu maddenin (A) ve (B) bentleri gereğince makina, tesisat ve tertibat veya işin durdurulması veya işyerinin kapatılması sebebiyle işsiz kalan işçilere işveren, ücretlerini ödemeye veya ücretlerinde bir düşüklük olmamak üzere meslek veya durumlarına göre başka bir iş vermeye zorunludur.

        İŞÇİ SAĞLIĞI VE İŞ GÜVENLİĞİ KURULU :
 MADDE 76 - Çalışma Bakanlığı'nca lüzum görülecek işyerlerinde işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili çalışmalarda bulunmak üzere birer "İşçi sağlığı ve İş Güvenliği Kurulu" kurulur. Bu kurulların hangi işyerlerinde kurulacağı, teşekkül tarzları, çalışma usulleri, ödev ve yetkileri Çalışma Bakanlığı'nca çıkarılacak bir tüzükte tespit edilir.
 
        İÇKİ YASAĞI :
 MADDE 77
        A) İşyerine sarhoş gelmek ve işyerinde ispirtolu içki kullanmak yasaktır.
        B) İşveren; İşyeri müştemilatından sayılan kısımlarda, ne gibi hallerde, hangi zamanda ve hangi şartlarla içki içilebileceğini tayin ve tespit edebilir.
        C) (A) bendi hükmü:
            1.İspirtolu içki yapılan işyerlerinde,
            2.Nitelikleri dolayısıyla müşterilerine kapalı kaplarda veya açık olarak veya kadehle ispirtolu içki satmak üzere izin almış olan işyerlerinde,
            3.İçersinde müşteriler veya işim niteliği icabı belirli işçiler tarafından ispirtolu içki içilmesi mümkün olan işyerlerinde: Uygulanamaz.
 
        AĞIR VE TEHLİKELİ İŞLER :
 MADDE 78 - 16 yaşını doldurmamış çocuklar ağır ve tehlikeli işlerde çalıştırılamaz.
 
        Hangi işlerin ağır ve tehlikeli işlerden sayılacağı, kadınlarla 16 yaşını doldurmuş fakat 18 yaşını bitirmemiş çocukların hangi çeşit ağır ve tehlikeli işlerde çalıştırılabilecekleri Çalışma ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıkları'nca hazırlanacak bir tüzükte gösterilir.

        AĞIR VE TEHLİKELİ İŞLERDE RAPOR :
 MADDE 79 - Ağır ve tehlikeli işlerde çalışacak işçilerin işe girişlerinde veya işin devamı süresince bedence bu işlere elverişli ve dayanıklı oldukları; işyeri hekimi, işçi sağlığı dispanserleri, bunların bulunmadığı yerlerde sırası ile en yakın Sosyal Sigortalar Kurumu,sağlık ocağı, Hükümet veya belediye doktorları tarafından verilmiş muayene raporları olmadıkça; bu gibilerin işe alınmaları veya işte çalıştırılmaları yasaktır.

        İşyeri hekimi tarafından verilen rapora itiraz halinde, işçi en yakın Sosyal Sigortalar Kurumu hastanesi sıhhî kurulunca muayeneye tabi tutulur, verilen rapor kesindir.
 
        Yetkili memurlar isteyince, bu raporları işveren kendilerine göstermek zorundadır.
 
        Bu raporlar her türlü resim ve harçtan muaftır.
 
        ONSEKİZ YAŞINDAN KÜÇÜK İŞÇİLER İÇİN RAPOR :
 MADDE 80 - 12 den 18 yaşına kadar (18 dahil) çocukların herhangi bir işe alınmalarından önce; işyeri hekimi, işçi sağlığı dispanserleri; bunların bulunmadığı yerlerde sırası ile en yakın Sosyal Sigortalar Kurumu, sağlık ocağı, hükümet veya belediye tabiplerine muayene ettirilerek işin niteliğine ve şartlarına göre vücut yapılarının dayanıklı olduğunun raporla belirtilmesi ve bunların 18 yaşını dolduruncaya kadar en az her altı ayda bir aynı şekilde doktor muayenesinden geçirilerek bu işte çalışmaya devamlarında bir sakınca olup olmadığının kontrol ettirilmesi ve bütün bu raporların işyerinde muhafaza ettirilerek yetkili memurların isteği üzerine kendilerine gösterilmesi zorunludur.
 
        Birinci fıkrada yazılı tabipliklerce verilen rapora itiraz halinde, işçi en yakın Sosyal Sigortalar Kurumu hastanesi sıhhî kurulunca muayeneye tabi tutulur, verilen rapor kesindir.
 
        Bu raporlar her çeşit resim ve harçtan muaftır.
 
        GEBE VEYA EMZİKLİ KADINLAR İÇİN TÜZÜK :
 MADDE 81 - Gebe veya emzikli kadınların hangi dönemlerde ne gibi işlerde çalıştırılmalarının yasak olduğu ve bunların çalışmalarında sakınca olmayan işlerde hangi şartlar ve usullere uyacakları, ne suretle emzirme odaları veya çocuk bakım yurdu (kreş) kurulması gerektiği Çalışma, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıkları tarafından birlikte düzenlenecek bir tüzükte gösterilir.
 
        ÇEŞİTLİ TÜZÜKLER :
 MADDE 82 - Çalışma veya Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıkları'ndan birinin göstereceği lüzum üzerine, bu bakanlıklar tarafından beraberce hazırlanmak suretiyle,
            a) Ağır ve tehlikeli olarak gösterilmiş işlerden başka işler için de işçilerin ilk önce doktora gösterilmelerini,
            b) Bazı işlerde çalışan işçilerin belirli sürelerde genel olarak sağlık muayenesinden geçirilmelerini,
            c) Çeşitli veya bir kısım işlerde çalışan işçilerin sağlık durumlarının aksaması, yaptıkları işin ürünlerine ve genel sağlığa yahut birlikte çalıştıkları öteki işçilere zararlı olursa, bu gibilerin o işlerden çıkarılmalarını,
            ç) Ne durumda ve ne gibi şartları haiz olan işyerlerinde banyo, uyku, dinlenme ve yemek yerleri ile işçi evleri ve işçi eğitimi yerleri yapılmasını,
 
        Tespit eden tüzükler çıkarılabilir.
 

ALTINCI BÖLÜM
İş ve İşçi Bulma
 
        İŞ VE İŞÇİ BULMA GÖREVİ :
 MADDE 83 - İşçilerin elverişli oldukları işlere yerleşmelerine ve çeşitli işler için elverişli işçiler bulunmasına aracılık etme hususlarının düzenlenmesi; kamu görevi olarak Devletçe yapılır.
 
        Bu görev, 4837 sayılı Kanun'la kurulan İş ve İşçi Bulma Kurumu'nca yapılır.
 
        İŞ VE İŞÇİ BULMA KURUMU'NUN GÖREVİ :
 MADDE 84 - İş ve İşçi Bulma Kurumu'nun her çeşit ekonomik işletmelerle serbest sanat niteliğinde olan öbür işler için bilgi toplamak, işçi isteme ve iş aramanın düzene bağlanması yolunda gerekli çalışmaları yapmak ve işçi ücretlerinin iniş çıkışlarını izleyip, geçim şartlarındaki yükseklikle karşılaştırılarak sosyal sıkıntıların önüne geçmek için bütün yurtta yahut bir bölgede veya belediye çevresinde alınması gereken tedbirleri tespit ve bunların uygulanmasına yardım etmek, çeşitli işkollarındaki işverenlerle işçileri gösteren cetvelleri yayınlamak, mesleke yöneltmek, işçilerin mesleki eğitimlerinin yükselmesi ve usta (kalifiye) işçi yetiştirilmesi için gerekli olan tedbirler üzerinde çalışmak ve hizmet akitlerinin yapılmasına aracılık etmek ödevlerini bir ücret karşılığı olmaksızın yapmakla yükümlüdür.
        Bu ödevlerin yapılış şekilleri bir tüzükte belirtilir.

        YASAKLAR
 MADDE 85 - İşçilere iş ve işlere işçi bulmak için kazanç amacıyla, çalışılması veya büro açılması yasaktır.
 
        Ancak, tarım işlerinde ücretli iş ve işçi bulma aracılığına İş ve İşçi Bulma Kurumu izin verebilir. Çeşitli iş ve sanat kollarındaki işverenlerin veya işçilerin kendi aralarında yahut çeşitli teşekküllerince veyahut kamu yararına yardımcı olan ve böyle olmayıp da yalnız hayır işleriyle uğraşan derneklerce, iş ve işçi bulma işleriyle uğraşılması ve bunun için ancak İş ve İşçi Bulma Kurumundan izin almak ve bu kurumca her zaman denetlenmek kaydiyle mümkündür.Şu kadar ki; bu yolda açılacak büroların yapacakları işlere karşılık, işçilerden herhangi bir ücret almaları yasaktır.

        TÜZÜK :
 MADDE 86 - İş ve İşçi Bulma Kurumu'nca belirtilecek lüzum ve ihtiyaca göre, işverenlerin işçi isteklerini ve bazı özel vasıfları bulunan işçilerin herhalde İş ve İşçi Bulma Kurumu'na bildirmeleri ve genel olarak veya bazı özel vasıfları bulunan bir kısım işçilerin herhangi bir işe alınmazdan önce mutlaka İş ve İşçi Bulma Kurumu'na başvurarak kendilerini kaydettirmeleri ve " işçi karneleri" almaları usulleriyle tarımda aracılığın işçi ve işveren teşekküllerinin yahut derneklerin yaptıkları iş ve işçi bulma işlerinde, İş ve İşçi Bulma Kurumu'na muntazam surette rapor vermeleri zorunluluğu çıkarılacak tüzüklerde gösterilir.
 
        TAŞIMADA ÖNCELİK :
 MADDE 87 - İş ve İşçi Bulma Kurumu'nun aracılığı ile iş bulmuş olan işçilerin çalışacakları yerlere topluca gidişleri sırasında mümkün olan kolaylıklar öncelikle ele alınır.
 

YEDİNCİ BÖLÜM
İş Hayatının Denetimi ve Teftişi
 
        DEVLETİN YETKİSİ :
 MADDE 88 - Çalışma hayatı ile ilgili mevzuatın uygulanmasını Devlet izler, denetler ve teftiş eder.
 
        Bu ödev Çalışma Bakanlığı'na bağlı ihtiyaca yetecek sayı ve özellikte teftiş ve denetlemeye yetkili memurlarca yapılır.
 
        Askeri işyerleriyle yurt emniyeti için gerekli maddeler imal olunan işyerlerinin denetim ve teftişi konusu ve neticelerine ait işlemler Millî Savunma Bakanlığı ile Çalışma Bakanlığı'nca müştereken tanzim olunacak bir tüzüğe göre yürütülür.

        YETKİLİ MAKAM VE MEMURLAR
 MADDE 89 - 88'inci madde hükmünün uygulanması için iş hayatının izlenmesi, denetlenmesi ve teftişiyle ödevli olan makamlar veya yetkili memurlar, işyerlerini işin yürütülmesi tarzını ve ilgili defter, evrak ve hesapları, alet, edevat, cihaz ve makinaları ham ve işlenmiş maddelerle, iş için gerekli olan malzeme ve müştemilâtı 90'ıncı maddede yazılı esaslara uyularak, gerektiği zamanlarda ve işçilerin hayatına, sağlığına, güvenliğine, ilerleyip yetişmesine, dinlenmesine veya oturup yatmasına ilişkin tesis ve tertipleri her zaman görmek, araştırmak ve incelemek ve bu kanunla suç sayılan eylemlere rastladığı zaman bu hususta Çalışma Bakanlığı tarafından çıkarılacak "İş Teftişi Tüzüğü"nde açıklanan şekillerde yalnız bu halleri önlemek yetkisine sahiptirler.
 
        Teftiş ve denetleme sırasında işverenler, işçiler ve bu işle ilgili görülen başka kişiler izleme, denetleme ve teftişle ödevli makamlar veya memurlar tarafından çağrıldıkları zaman gelmek, ifade ve bilgi vermek gerekli olan belge ve delilleri getirip göstermek ve vermek ve 1 inci fıkrada yazılı yetkilerin içinde görevlerini yapmak için kendilerine karşı her çeşit kolaylığı göstermek ve bu yoldaki emir ve isteklerini geciktirmeksizin yerine getirmekle ödevlidirler.
 
        İş hayatını izleme, denetleme ve teftişe yetkili memurlar tarafından tutulan tutanaklar, aksi sabit oluncaya kadar muteberdir.

        YETKİLİ MEMURLARIN ÖDEVİ
 MADDE 90 - İş hayatını izleme, denetleme ve teftiş yetkisi olan makamlar veya memurlar bu görevlerini yaparlarken işin normal gidişini ve işyerinin işlemesini, inceledikleri konunun niteliğine göre mümkün olduğu kadar, sekteye uğratmamak, durdurmamak ve güçleştirmemekle ve resmi işlemlerin yürütülüp sonuçlandırılması için, açıklanması gerekmedikçe, işverenin ve işyerinin meslek sırları ve şartları, ekonomik ve ticarî hal ve durumları hakkında gördükleri ve öğrendikleri hususları tamamen gizli tutmak ve kendileri tarafından bilgileri ve ifadeleri alınan yahut kendilerine başvuran veya ihbarda bulunan işçilerin ve başka kişilerin isimlerini ve kimliklerini açıklamamakla yükümlüdürler.
 
        MUAFİYET :
 MADDE 91 - İşçi ve işverenlerle bunların meslek kuruluşları tarafından kendilerini ilgilendiren ve iş hayatına ilişkin işlerde Çalışma Bakanlığı'na yazı ile başvurma halinde bu dilekçeler ve bunlarla ilgili tutanak, evrak, defter ve işlemler her çeşit resimden muaftır.
 
        SAİR MERCİLER TARAFINDAN YAPILAN TEFTİŞLER :
 MADDE 92 - Devlet, il yahut belediye teşkilatı, işyerlerinde yapacakları, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili teftiş ve denetlemelerin sonuçlarını ve bu yolda yapacakları işlemleri o yer için yetkili bölge çalışma müdürlüğüne bildirir.
        İşyerinin kurulup açılmasına izin vermeye yetkili belediyelerle diğer ilgili makamlar her ay bu hususta izin verdikleri, işveren ve işyerinin isim ve adresini ve yapılan işin çeşidini gösterir listeleri gelecek ayın 15 ine kadar o yerin bağlı bulunduğu bölge çalışma müdürlüğüne bildirirler.
 
        TEFTİŞ DEFTERİ :
 MADDE 93 - İşverenler, işlettikleri işyerlerinde ve bunların ilgili kollarında yetkili makamlarca yapılan teftişlerin sonuçlarının yazılması için özel bir defter bulundurmakla yükümlüdürler. Bu defterlerin şekli, ne yolla doldurulacağı ve bununla ilgili işlemlerin usulleri, "İş Teftiş Tüzüğü"nde gösterilir.
 
        İş denetimi ve teftişine yetkili mercilerin bu Kanun'un uygulanması ile ilgili olarak gönderdikleri belgeleri işverenler, süresi içinde cevaplandırıp geri çevirmek zorundadırlar.
 
        İŞÇİ VE İŞVERENİN SORUMLULUĞU :
 MADDE 94 - İş denetimi ve teftişine yetkili makamlar veya memurlar tarafından ifade ve bilgilerine başvurulan işçilere, işverenlerin gerek doğrudan doğruya ve gerek dolayısıyla telkinlerde bulunmaları, işçileri gerçeği saklamaya yahut değiştirmeye sevk veya herhangi bir suretle zorlamaları veyahut işçilerin ilgili makamlara başvurmaları haber ve ifade vermeleri üzerine, bunlara karşı kötü davranışlarda bulunmaları yasaktır.
 
        İşçilerin çalıştıkları veya ayrıldıkları işyerleriyle işverenleri hakkında ilgili makamlar ve memurlara gerçeğe uygun olmayan haberler vererek ilgili makam ve memurları lüzumsuz işlemlerle uğraştırmaları veya işverenleri haksız yere kötü duruma düşürmeye kalkışmaları ve ilgili makamlarca kendilerinden sorulan hususlar için doğru olmayan cevaplar vererek denetim ve teftişin yapılmasını güçleştirmek veya yanlış bir sonuca vardırmak gibi kötü niyetli davranışlarda bulunmaları yasaktır.
 
        ZABITANIN YARDIMI :
 MADDE 95 - Bu Kanun hükümlerinin tam ve gerektiği gibi uygulanabilmesi için işyerlerini teftiş ve denetlemeye yetkili makamlar veya memurların gerekli görmeleri ve istemeleri halinde, zabıta kuvvetleri, bu makamlar veya memurların görevlerini iyi bir şekilde yapabilmelerini sağlamak üzere kendilerine her türlü yardımda bulunmakla yükümlüdürler.
 

SEKİZİNCİ BÖLÜM
Sosyal Sigortalar
 
        DEVLETİN FONKSİYONU :
 MADDE 96 - Sosyal Sigortalar Devlet tarafından kanunla düzenlenir ve denetlenir.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Ceza Hükümleri
 
        GENEL HÜKÜMLERE İLİŞKİN CEZALAR :
 MADDE 97 -Bu kanunun 3 üncü maddesine hareket edenlere aşağıda yazılı cezalar hükmolunur.
        A)10 veya daha az işçi çalıştıranlar hakkında 250 liradan az olmamak,
        B)Daha fazla işçi çalıştıranlar hakkında 500 liradan az olmamak üzere ağır para cezası,
        C)Bu maddede yazılı fiillerin tekerrürü halinde yukarıda yazılı para cezalarının iki katı,  Hükmolunur.

        HİZMET AKDİNE İLİŞKİN CEZALAR :
 MADDE 98
        I) 9'uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hizmet aktini yazılı yapmayan ve ikinci fıkrada anılan belgeyi vermeyen,
        II)10'uncu maddede anılan takım sözleşmesini yazılı yapmayan,
        III)13'üncü maddenin (a) bendinde belirtilen bildirim şartına uymadığı halde, bildirim öneline ilişkin ücreti ödemeyen, 14 üncü maddede yazılı hallerde işçinin kıdem tazminatını ödemeyen,
        IV)19'uncu maddede belirtilen bildirim önelleri içinde işçiye yeni iş arama izni vermeyen,
        V)20'nci maddede yazılı bulunduğu üzere işçiye belge vermeyen veya bu belgede gerçeğe aykırı bilgi veren veya 21'inci maddede yazılı (İşçi kimlik karnesi) 'ni vermeyen,
        VI)22 nci maddede yazılı şartlara uymadan ve gerekli izni almadan kantin açan ve aynı maddedeki hükümlere aykırı haraket eden,
            - Beş işçiye kadar çalıştıran işveren veya vekili hakkında 100 liradan, daha fazla işçi çalıştıranlar için 500 liradan az  olmamak üzere hafif para cezası ve tekerrürü halinde evvelce verilen para cezasının iki katı,
        VII)İşçilerini 24'üncü maddedeki hükümlere aykırı olarak Bölge Çalışma Müdürlüğüne haber vermeden çıkaran veya aynı maddenin 2 nci fıkrasındaki zorunluklara uymayan işveren veya işveren vekili hakkında 1.000 liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezasına ve tekerrürü halinde evvelce verilen para cezasının iki katı,
        VIII)- 25'inci maddede yazılı şartları yerine getirmeyen ve hükümlere aykırı hareket eden ,
        İşveren veya vekili hakkında yükümlü  olduğu her sakat ve eski hükümlü için 500 liradan 1.000 liraya kadar para cezası, Hükmolunur.

        ÜCRETE İLİŞKİN CEZALAR
 MADDE 99
        A) İşçinin bu Kanundan veya toplu iş sözleşmesinden  yahut hizmet aktinden doğan ve 26'ıncı maddede tarif edilen ücretini süresi içinde kasden tam olarak ödenmeyen veya noksan ödeyen işveren vekili hakkında, bu durumda olan her işçiye karşılık 50 liradan az olmamak üzere nisbi para cezası hükmolunur.
        Fiilin tekerrürü halinde evvelce verilmiş olan para cezasının iki katı hükmolunur.
        B) I)- 30 uncu maddede yazılı ücrete ilişkin hesap pusulalarını işçiye vermeyen 31'inci maddede gösterilen tutardan fazla olarak işçi ücretlerinden zarar karşılığı kesinti yapan veya zarar yapmaksızın işten çıkan işçiye tazminatını iade etmeyen veya mahsup yaptığı halde istek üzerine hesap ve belgeleri göstermeyen, 32'inci maddede anılan sebepler dışında işçiye ücret kesintisi cezası kesen yahut bu paraları aynı bendin  gösterdiği müddete bu hesaba yatırmayan işveren veya işveren vekiline 250 liradan az olmamak üzere hafif para cezası,
        II)- 33'üncü maddede anılan komisyonun tespit ettiği asgari ücretleri işçiye ödemeyen veya noksan ödeyen, 34'üncü maddede işaret  edilen sebepler dolayısıyla çalışmayan işçiye yarım ücret ödemeyen, 35'inci maddede yazılı şartlar dışında fazla çalışma  yapan veya aynı maddede gösterilen fazla çalışma ücretini ödemeyen veya noksan ödeyen 36 ve 37'nci maddelerdeki hükümlere aykırı olarak çalışma yaptıran veya fazla çalışmaya ait ücretleri ödemeyen veya noksan ödeyen  38,41,42,43,47 ve 54 üncü maddelerdeki şartlar ve usullere uymayarak bu maddelerde gösterilen ücretleri ödemeyen işveren veya vekili hakkında (B) bendinin 1 inci fıkrasında sözü geçen cezalar,
        III) - 48 inci maddede gösterilen yüzdelerin hesabına ait usullere uymayan, 52' nci maddenin son fıkrasında anılan ücretsiz ilave izni vermeyen veya ücretli izin kullanan işçiye peşin olarak bu izne ait ücretini ödemeyen veya 56'ıncı maddedeki hak edilmiş izni kullanmadan hizmet akdinin feshi halinde bu izne ait ücreti ödemeyen, 57'nci maddede dayanarak çıkarılacak olan  yönetmelik hükümlerine aykırı hareket eden veya 60 ıncı maddede anılan sebepler dolayısıyla işçi ücretinden indirme yapan işveren veya işveren vekiline hakkında 1.000 liradan az olmamak üzere ağır para cezası,
 
        İŞİN DÜZENLENMESİNE İLİŞKİN CEZALAR :
 MADDE 100 - Bu Kanunun 61 inci maddesinde ve bu maddede göre çıkarılacak tüzükte tespit olunan iş müddetlerine aykırı olarak işçilerini çalıştıran veya 64 üncü maddedeki ara dinlenmelerini bu maddeye göre uygulamayan veya işçileri 65 inci maddeye aykırı olarak geceleri 8 saatten fazla çalıştıran, gece ve gündüz postalarını değiştirmeyen, 67'inci madde hükmüne aykırı olarak 16 yaşından küçük çocukları günde 8 saatten fazla çalıştıran veya okul zamanını bu madde hükmüne göre uygulamayan , 68'inci madde hükmüne aykırı olarak bu maddede zikredilen yerlerde 18 yaşını doldurmamış erkek çocukları ve her yaştaki kadınları çalıştıran, 69'uncu maddede anılan tüzük hükümlerine aykırı olarak hareket eden ve aynı maddenin birinci fıkrasındaki yazılı yasağa uymayan, 70'inci maddedeki hükme aykırı olarak doğumdan evvel ve sonraki müddetlerde gebe veya doğum yapmış kadınları çalıştıran, 72'inci maddeye istinaden çıkarılacak tüzük hükümlerine uymayan, işveren veya vekili hakkında 1.500 liradan az olmamak üzere ağır para cezası, Hükmolunur.
 
        İŞÇİ SAĞLIĞI VE İŞ GÜVENLİĞİNE İLİŞKİN CEZALAR :
 MADDE 101 - Bu Kanunun 74'üncü maddesinin son fıkrasında alınan yetkili teşkilattan kurma veya işletme belgesi almadan bir işyerini açan

            II- 74 üncü maddesinin 1 inci fıkrasındaki hükme dayanılarak çıkarılacak tüzüklerdeki hükümlere uymıyan,

            İşveren veya işveren veklili hakkında 1 000 liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezasına hükmolunur.
 
 MADDE 102 - Bu Kanunun 75'inci maddesinin (A) bendi gereğince çalışmaktan alıkonulan tesisat, tertibat, makina veya cihazın noksanlarını tamamlamadan ve gerekli izni almadan işleten veya aynı maddenin (B) bendi gereğince kapatılan işyerlerindeki noksanları tamamlamada ve gerekli izni almadan açan işveren veya işveren vekili, 1 000 liradan az olmamak üzere, ağır para cezasiyle cezalandırılır. Fiilin tekerrürü halinde evvelce hükmolunan para cezasının iki katı hükmolunur. 
 MADDE 103 - 76 ncı madde  hükmü gereğince çıkarılacak tüzükte kurulması hükme bağlanan "İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Kurulu" nu işveren veya işveren vekili hakkında 1 000 liradan az olmamak üzere, ağır para cezas ve tekerrürü halinde evvelce hükmolunan para cezasının iki katı hükmolunur. 

 MADDE 104 - Bu kanunun 77'inci maddesi hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında 250 liradan az olmamak üzere hafif para cezasına, ağır ve tehlikeli işlerde 16 yaşından küçükleri çalıştıran veya 78'inci maddede belirtilen tüzükte gösterilen yaş kayıtlarına aykırı işçi çalıştıran işveren veya işveren vekili hakkında 1 500 liradan az olmamak üzere ağır para cezasına, 79'uncu madde hükmü gereğince işçilere doktor raporu almayan veya istek halinde ilgili memura göstermeyen, 80'inci madde gereğince alınması gereken raporu almayan veya bu raporları istek halinde yetkili memurlara göstermeyen işveren veya işveren vekili hakkında beşyüzliradan az olmamak üzere ağır para cezasına, 81'inci maddeye dayanılarak çıkarılacak tüzükte gösterilen şartlara uymayan, 82'nci maddede anılan tüzük hükümlerini yerine getirmeyen işveren veya işveren vekili hakkında 1 500 liradan az olmamak üzere ağır para cezası hükmolunur. yukarıda sayılan fiillerin tekerrürü halinde evvelce verilen para cezasının iki katı hükmolunur.
 
        İŞ VE İŞÇİ BULMAYA İLİŞKİN CEZALAR :
 MADDE 105 - Bu kanunun 85'inci maddesinin ikinci fıkrasında yazılı şartlarla izin almada, aynı maddenin birinci fıkrası hükmüne aykırı olarak kazanç amacıyla özel büro açan, veya birinci ve ikinci fıkrası hükümlerine riayet etmekle beraber, aynı maddenin son fıkrası hükmüne aykırı olarak işçilerden ücret alan, özel ve tüzel kişilerin bu işle ilgili büroları kaptıldığı gibi bu işlerde fiilen çalışanlar hakkında genel hükümlere göre verilecek eyleme uygun cezaalrdan başka, 2 000 liradan az olmamak üzere ağır para cezası ve 3 aydan az olmamak üzere hapis cezası hükmolunur.

            Bu kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası hükmüne aykırı olarak dış ülkelere işçi gönderme amacıyla çalışmaları tespit edilenler hakkında 10 000 liradan az olmamak üzere ağır para cezası ve üç yıldan az olmamak üzere hapis cezası hükmolunur.

            Tekerrürü halinde verilen cezalar iki katına kadar artırılır.

        İŞ HAYATININ DENETİM VE TEFTİŞİNE İLİŞKİN CEZALAR :
 MADDE 106

        I) Bu Kanunun 89'uncu maddesinin ikinci fıkrasında sayılan ödevleri yerine getirmeyen ve aynı maddenin birinci fıkrasındaki yetki verilen  memurlara karşı gereken kolaylığı göstermeyen işveren veya  işveren vekilleri, 93'üncü madde gereğince çıkarılacak tüzük hükümlerine ve aynı maddenin ikinci fıkrasındaki bildiri şartına uymayan işveren veya işveren vekilleri, 94'üncü maddenin birinci fıkrasındaki yasaklara riayet etmeyen işveren veya işveren vekilleri, hakkında 2.500 liradan az olmamak üzere ağır para cezasına, 94'üncü maddenin ikinci fıkrasındaki yasaklara riayet etmeyen işçiler hakkında 500 liradan az olmamak üzere ağır para cezasına, Hükmolunur.

        Yukarıdaki fıkralardaki fiillerin tekerrürü halinde cezalar iki kat artırılır.

        II) Yukarıda sözü geçen ilgili memurların bu kanundan veya diğer kanunlardan doğan her çeşit teftiş, denetleme yetki ve görevleri gereğince, görevlerinin yerine getirilmesi sırasında istedikleri bilgileri vermeyen veya görevlerini yapmaya ve sonuçlandırmaya engel olan kimseler hakkında 2.500 liradan az olmamak üzere ağır para cezası hükmolunur.
 Fiilin tekerrürü  halinde evvelce hükmedilen cezalar bir kat artırılarak uygulanır.

 MADDE 107 - Bu kanunun ceza bölümünde cezası ayrıca yazılmamış olan yasaklara karşı gelen veya zorunluklara uymayan işveren veya işveren vekilleri hakkında, 100 liradan az olmamak üzere hafif paracezası hükmolunur.
 
 MADDE 108 -Bu kanunun cezai hükümlerini tatbike mahalli sulh ceza mahkemeleri görevlidir.105 inci maddede yer alan eylemlerde ise asliye ceza mahkemeleri görevlidir.

        Bu davalar acele mevaddandır.

ONUNCU BÖLÜM
Son Hükümler

 MADDE 109 - Yürürlükten kaldırılan 3008 sayılı İş Kanunu'nun 13'üncü maddesi hükümleri haklarında uygulanmayanlar için, Kanun'un 14'üncü maddesinde sözü geçen kıdem tazminatı hakkı bu Kanunun yürürlüğe giriş tarihinden itiberen başlar.
 
 MADDE 110 - Bu Kanunun yürürlüğe girdiği günden başlayarak:
        A) 3008 sayılı Kanun ve bu Kanunu değiştiren; 3516, 3612, 5518, 5868, 6298, 7284, 7285 sayılı Kanunlar,

        B) 5837 sayılı Kanun ve bu Kanunu değiştiren 6734 sayılı Kanun,

        C) 6032 sayılı Kanun,

        Ç) 7467 sayılı Kanun,

        D) 1061 sayılı Kanun,

        E) 1225 sayılı Kanun,

        F) 1248 sayılı Kanun,

        G) 5953 sayılı Kanunu değiştiren 6253 sayılı Kanun'un ek 2 inci maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.
 
 GEÇİCİ MADDE 1

        A) İptal edilen 931 sayılı Kanun'un 1'inci maddesine göre halen yürürlükte bulunan tüzük ve yönetmeliklerin bu Kanun hükümlerine aykırı olmayan hükümleri yenileri çıkarılıncaya kadar yürürlükte kalır.
 
        B) Bu Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce 3008 sayılı Kanun'a göre Mahallî Asgari Ücret Tespit Komisyonlarınca alınıp da henüz kesinleşmemiş bulunan kararlarla bunlara ilişkin her türlü işlemler durdurulur.
 
        C) İptal edilen 931 sayılı Kanun'a göre alınmış bulunan asgari ücret kararı bu Kanun'un 33'üncü maddesine göre yeniden tespit yapılıncıya kadar yürürlükte kalır.
 
        Ç) İptal edilen 931 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinden doğan kıdem tazminatı hakkı saklıdır.
 
        D) Bu Kanun'da sözü geçen yönetmelikler üç ay içinde, tüzükler,Kanun'un yürürlük tarihinden başlayarak en geç bir yıl içinde hazırlanır ve tüzük tasarıları Danıştay'a tevdi tarihinden en geç iki ay içinde tetkik edilerek karara bağlanır.
 
 GEÇİCİ MADDE 2 - Bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihte iptal edilen 931 sayılı Kanun'un geçici 2'inci maddesine göre bildiride bulunanlar için yeniden bildirme mecburiyeti yoktur.
 
 GEÇİCİ MADDE 3 - Bu Kanun yürürlüğe girmeden önce 3008 sayılı İş Kanunu kapsamında olan işyerlerinde, anılan Kanun'un değişik 29'uncu maddesine uyularak yapılmış olan iç yönetmeliklerde yer alan veya iş ihtilâfları yahut hakem heyetleri kararıyla veya sair şekillerde kesinleşmiş olup yürürlükte bulunan iş şartları ile iş düzeni ve sosyal yardımların uygulanmasına toplu iş sözleşmesi veya hizmet akitleriyle yeni iş şartları kuruluncaya kadar devam olunur.
 
 GEÇİCİ MADDE 4 - Tarım iş Kanununun yürürlüğe girmesine kadar tarım işçilerinin asgari ücretleri bu Kanun'un 33'üncü maddesindeki esaslara göre ve ayrıca tespit olunur.
 
        Tespit olunan bu ücret, Tarım İş Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden sonra, o Kanun uyarınca asgari ücret tespit oluncaya kadar geçerlidir.
 
        Tarım ve orman işçilerinin asgari ücretlerinin tespiti sırasında komisyona Tarım, Orman ve Köy İşleri Bakanlıkları ile T. Ziraat Odaları Birliği ve Tarım ve Orman işkollarında kurulu en çok üyesi bulunan işçi sendikalarından da birer temsilci katılır.
 
 MADDE 111 - Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
 Ancak, 9'uncu bölümde yer alan ceza hükümleri dışında kalan hükümleri, 12/11/1970 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanır.
 
 MADDE 112 - Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.