bankakanun
 
 
 
3182 Sayılı BANKALAR KANUNU
(7129 Saylı Bankalar Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine İlişkin 31.8.1979 Tarihli ve 28 Sayılı Kanun Hükmünde Kararmane ile Bankalar Hakkında 22.7.1983 Tarihli ve 70 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun)

BİRİNCİ BÖLÜM 
GENEL HÜKÜMLER 
            AMAÇ   
            Madde 1- Bu Kanunun amacı, tasarrufları korumak ve ekonomik kalkınmanın gereklerine göre kullanılmalarını sağlamak üzere bankaların kuruluşunu, yönetimini, çalışma esaslarını, devir, birleşme ve tasfiyeleri ile denetlenmelerini düzenlemektir.     

            KAPSAM     
            Madde 2-1. Türkiye'de kurulmuş ve kurulacak bankalar ile yabancı ülkelerde kurulmuş olup da Türkiye'de şube açmak suretiyle faaliyette bulunan veya bundan sonra Türkiye'de şube açarak faaliyete geçecek olan bankalar bu Kanun hükümlerine tabidir.     

            2. Özel kanunlarla kurulan bankalar da kanunlarında yer alan hükümler dışında bu Kanun hükümlerine tabidir.     

            3. Bu Kanunda açıklık olmayan hallerde genel hükümler uygulanır.     

            TANIMLAR   
            Madde 3-  Bu Kanunun uygulamasında;     

            1. Bakanlık; Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı'nın bağlı bulunduğu bakanlığı,     

            2. Müsteşarlık; Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığını,     

            3. Milli Banka; Türk kanunlarına göre kurulan sermayesi Türk Parası olarak konulan ve sermayesinin çoğunluğu ile yönetim ve denetim Türklere ait olan bankaların,   

            4. Banka şubesi; Ayrıca  belirtilmesine gerek kalmaksızın Bankaların  şube, ajans ve banka işlemleri veya mevduat kabulü  ile uğraşan sabit ya da seyyar büroları gibi her türlü mahalli teşkilatını,     

            5. Merkez Şube; Bankaların bu ad altında merkezlerini bulunduğu yerde açtıkları şubelerini,   

            6. Ödenmiş  sermaye;  bankaların üç aylık hesap özetlerindeki fiilen ödenmiş veya Türkiye'ye ayrılmış ve ödenmiş sermayelerinden, bilançoda görülen zararın yedek akçelerle karşılanmayan kısmı ile yabancı ülkelerdeki şubelerine ayırdığı sermaye düşüldükten sonra kalan bakiyeyi,     

            7. Yedek akçeler; Bu Kanunun 32 nci maddesine, Türk Ticaret Kanunu ve  ilgili kanunlar ile bankaların anasözleşmelerine göre ayrılan ve bankanın üç aylık hesap özetlerinde görülen yedek akçeler toplamından, varsa bilanço zararının düşülmesi sonucunda elde edilen bakiyeyi,     

            8. Özkaynak; bankaların ödenmiş veya Türkiye'ye ayrılmış sermayeleri ile yedek akçeleri toplamını,     

            ifade eder.     
     

İKİNCİ BÖLÜM 
Bankaların kuruluşu 

            KURULUŞ İZNİ   
            Madde 4- Türkiye'de bir bankanın kurulması veya yabancı ülkelerde kurulmuş bir bankanın Türkiye'de şube açması için Bakanlar Kurulu'ndan izin alınması şarttır.     

            KURULUŞ ŞARTLARI   
            Madde 5- Türkiye'deki bankaların;     

            a) Anonim ortaklık şeklinde kurulmaları,     
            b) Ortak sayısının 100'den az olmaması,     
            c) Kurucularının müflis olmaması veya yüzkızartıcı suçlardan mahkumiyetlerinin bulunmaması   
            d) Hisse senetlerinin tamamının ada yazılı olması, nakit karşılığı çıkarılması, itibari değerlerinin 100 bin  lirayı geçmemesi ve menkul kıymetler ve kambiyo borsasına kote edilmesi,     
            e) Merkez şube dışındaki her şube için sahip olmaları gerekli özkaynak tutarı hariç olmak üzere, özkaynaklarının 1 milyar liradan az olmaması,     
            f) Anasözleşmelerinin bu Kanun Hükümlerine uygun olması,     

            şarttır.     

            2. İktisadi Devlet teşekkülleri veya kamu iktisadi kuruluşlarının bağlı ortaklığı şeklindeki bankalar birinci fıkranın (b) ve (d) bendi hükmlerine tabi değildir.     

            3.Sermayenin %10  ve daha fazlasını temsil eden veya bir kişiye ait sermaye payının bu oranı açması sonucunu veren hisse senedi devirleri Müsteşarlığın iznine tabidir. Sermayenin %10 ve daha fazlasına sahip olan ortakların kurucularda aranan nitelikleri taşıması şarttır. Bu nitelikleri kaybeden ortaklar temettü dışındaki ortaklık haklarından yararlanamaz. Bu halde diğer ortaklık hakları tasarruf mevduatı sigorta fonu tarafından kullanılır.   

            4. Ortak sayısının yüzden aşağı düşmesine yol açan işlemler ile 3 üncü fıkraya göre izin alınmadan yapılan devirler pay defterine kaydolunmaz.    

            5. Hissesenetlerinin ada yazılı olması şartı özel kanunla veya özel kanuna dayanılarak A.Ş şeklinde kurulan bankalar hakkında da uygulanır.    

            YABANCI BANKALARIN TÜRKİYEDE ŞUBE AÇMA ŞARTLARI   
            Madde 6-1. Türkiye'de şube  açmak  suretiyle faaliyet gösteren yabancı bankaların;     
            a) Sermayesinin tamamına yabancı bir Devlerin sahip olduğu bankalar hariç uyruğunu taşıdıkları ülke kanunlarına göre Anonim Ortaklık veya eşit bir statüye sahip olmaları,   
            b)Türkiye'ye ayrılan ödenmiş sermayelerinin 5 inci maddede belirtilen miktardan az olmaması,     
            c)Anasözleşmelerinin bu kanuna aykırı hükümler taşımaması,   
            d)Kuruldukları veya faaliyette bulundukları ülkelerde mevzuata aykırı hareketlerinden dolayı mevduat kabul etmelerinin veya bankacılık işlemleri ile uğraşmaktan men edlmemiş olması,     
            e) Yönetim merkeai müdürü ile şube müdürlerinin veya bunların yardımcılarının Türkiye'de mukim veya Türkiye Cumhuriyeti vadandaşı olması,   
            f) Bakanlar Kurulunca gerekli görülecek diğer şartları taşımaları,   

            Şarttır.     

            2. Türkiye'de şube açan veya açacak olan yabancı bankaların kuruldukları ülkelerde, milli bankaların şube açarak faaliyet göstermek istemeleri halinde, o ülkeler mevzuatına göre tabi olacakları şartlar, bu Kanunun yabancı bankalar için koyduğu şartlardan daha ağır olduğu veya sonradan ağırlaştığı takdirde, Bakanlar Kurulu karşılık olarak ilgili yabancı bankalardan aynı şartları yerine getirmelerini isteyebilir ve bu talebe uymayanların izinlerini iptal edebilir.     

            BAŞVURU   
            Madde 7- Türkiye'de banka kurmak veya yabancı ülkede kurulmuş bankalarca Türkiye'de şube açmak üzere Müsteşarlığa verilecek başvuru dilekçelerine;  

            1. Banka kurulmasına;   
            a) Kurucuların, Müsteşarlık ve Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca hazırlanmış örneğe uygun şekilde ve noter huzurunda düzenleyip imza edecekleri birer beyannamenin,   
            b) Ortaklık anasözleşmesinin,   
            c) Bankanın kurulması nedenlerini ayrıntılı olarak gösteren bir raporun,   
            d) Müsteşerlık tarafından gerekli görülecek diğer bilig ve belgelerin,   

            2. Yabancı bankaların  Türkiye'de şube açmalarında ilgili ülke resmi makamlarınca onaylı;   
            a) Banka anasözleşmesinin,   
            b) Türkiye'de şube açılması nedenlerini ayrıntı olarak açıklayan bir raporun,   
            c) Bankanın son beş yılına ait bilanço ve kar - zarar cetvelleri ile Müsteşarlıkça istenecek diğer bilgi ve belgelerin   

            Eklenmesi gerekir.   

            İZİN VERİLME USULÜ   
            Madde 8- 1. Müsteşarlık 7 nci maddeye göre yapılan başvuruları inceledikten sonra izin istemini uygun gördüğü taktirde, başvuru dilekçelerini ekleriile birlikte Sanayi ve Ticaret Bakanlığına gönderir İzin istemi Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından da uygun görüldüğü taktirde, Bakanlık izin verilmesini Bakanlar Kuruluna önerir.   

            2. Yabancı bankaların Türkiye'de şube açmalarında izin verilmesi için Bakanlar Kuruluna yapılacak önerilere, 6224 sayılı Yabancı Sermayeyi Teşvik kanunu ve ilgili mevzuata göre yetkili merciin uygun görüşü eklenir.   

            3. Verilen izinlere ilişkin Bakanlar Kurulu kararları Resmi Gazeede yayımlanır. Yabancıların Türkiye'de şube amları için özel şartlar öngörüldüğü taktirde bunlar kararlarda gösterilir.   

            KURULUŞ İZNİNİN İPTALİ   
            Madde 9- Kuruluşuna veya Türkiye'de şube açılmasına izin verileln bankalardan izin verilmesine  ilişkin Bakanlar Kurulu Kararının yayımından itibaren 1 yıl içinde faaliyete geçmeyen veya herhangibir şekilde faaliyetlerine sürekli olarak en az bir yıl süre ile ara veren veya kuruluş kararnamesindeki şartları yerine getirmeyen bankaların bu izinleri Bakanlığın önerisi üzerine Bakanlar Kurulunca iptal olunur.   

 
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM 
Bankaların Faaliyete Geçmesi
    
         KURULUŞTAN SONRA VERİLECEK BEYANNAMELER   
            Madde 10- 1. Kuruluş izni alan bankalardan, Türkiye'de kurulanlar, ticaret Mahkemesince kuruluşları onaylandıktan ve ticaret siciline tescil ve ilan edildikten; yabancı ülkelerde kurulan bankaların Türkiye'deki şybeleri ise ticaret siciline tescil ve ilan edildikten ve Türkiye'ye ayrılan özkaynakları döviz olarak getirilip Türkiye cumhuriyet Merkez Bankasına satılarak karşılığı ilgli hesaplara geçirildikten sonra Müsteşarlık ve Sanayi ticaret Bakanlığına birer beyanname verirler.   
ve şube açma işlemleri tamamlanan bankalar, mevduat kabulü veya bankacılık işlemleri yapma izni almak için bir beyanname ile Müsteşarlığa başvururlar. Bu başvuru ile iznin verilmesine ilişkin usûl ve esaslar Müsteşarlıkça çıkarılacak yönetmelikle tespit edilir.     

            2. Türk kanunlarına göre kurulan bankaların beyannamelerinde;   
            a) Bankanın ünvanı ve kuruluş tarihi,   
            b) Bankanın merkezi veya şubelerinin bulunduğu yerlerin daresleri,   
            c) Sermaye miktari ile bunun nekadarının ödenmiş nekadarının henüz ödenmemiş olduğu,   
            d) Varsa yedek akçelerin türleri ve miktarları,   
            e) Bankanın yapacağı işlem türleri,   

            Gösterilir ve bu beyannameye bankanın kuruluşuna ait belgelerin noterce onaylı örnekleri ile kuruluş bilançosu bağlanır.   

            3. Yabancı ülkelerde kurulmuş olup da Türkiye'de şube açarak faaliyete geçecek olan bankalar da beyannamelerinde   
            a) Bankanın ünvanı ile hangi ülke kanunlarına göre kurulmuş olduğu ve merkezinin bulunduğu yeri,   
            b) Türkiye'deki şubelerin bulundukları yerlerle bunların açılma tarihlerini,   
            c) Türkiye'deki şubelerine ayırdıkları ve ödedikleri sermaye miktarını,   
            d) Uğraştıkları işlem türlerini,   
            e) Bankanın hangi tarihte kurulduğu,   
            f) Bankaların sermaye miktarı ile ne kadarının ödenmiş ve ne kadarının ödenmemiş bulunduğunu,   
            g) Varsa yedek akçelerinin türlerini ve miktarlarını,   
            h) Merkezinin bulunduğu ülkede ve varsa diğer ülkelerdeki şubelerinin dulunduğu yerleri,   

            Gösterirler ve Türkiye'deki şubelerin açılmasına ilişkin belgelerin ve son bilançolarının noterce onaylı örneklerini bu beyannameye alırlar.   

            4. Türkiye'de şube açmak suretiyle faaliyette bulunan yabancı bankalar ikinci şubelerini açtıkları tarihten itibaren en geç 1 ay içinde Müsteşarlığa ayrıca bir beyanname vererek Türkiye'deki şubelerinden birini diğer şubeleri temsile yetkili ve sorumlu yönetim merkezi olarak göstermek zorundadırlar.     

            BANKACILIK  İŞLEMLERİNE VE MEVDUAT KABULÜNE İZİN   
            Madde 11-1. 10 uncu maddede yazılı beyannamenin alınması üzerine Müsteşarlık, ilgililerin bu Kanun'da yazılı şartları yerine getirip getirmediklerini, bankacılık işlemlerine veya mevduat kabulüne başlamak üzere Kanun'un gerekli kıldığı nitelikleri taşıyıp taşımadıklarını inceledikten ve Sanayi ve Ticaret Bakanlığının görüşünü aldıktan sonra durumları uygun bulunanlara beyannamenin verildiği tarihinden itibaren en geç iki ay içinde bankacılık işlemlerine veya mevduat kabulüne başlamak üzere izin verir.     

            2. Yapılan inceleme sonucunda durumları uygun bulunmayanlara gerekli düzeltmeleri  yapmaları   ve  eksikleri  tamamlamaları için uygun bir süre verilir. Bu süre içinde yeniden başvuranlar hakkında 1 inci fıkra hükümlerine göre yeniden yapılan inceleme sonunda durumları uygun bulunmayanlara sonuç tebliğ olunur ve haklarında 9 uncu maddeye göre işlem yapılır.     

            BANKACILIK İŞLEMLERİ YAPMA VEYA MEVDUAT KABULÜ İZİNLERİNİN KALDIRILMASI   
            Madde 12-1. 11 inci maddede yazılı izinleri almış olan bir bankanın bankacılık işlemleri yapmasında veya mevduat kabul etmesinde daha sonra sakınca görülmesi halinde Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasının görüşü alınmak suretiyle Bakanlığın önerisi üzerine Bakanlar Kurulu bankanın bankacılık işlemleri yapma veya mevduat kabul etme iznini geçici veya sürekli olarak, kısmen veya tamamen ve tüm teşkilatını veya gerekli görülecek şubelerini kapsayacak şekilde kaldırabilir.     

            2. Bu sakıncanın ortadan kalkması halinde mevduat kabul ve bankacılık işlemleri yapma yetkisi Bakanlar Kurulu'nca aynı usulde verilebilir.     

            MEDUAT KABULÜNE YETKİLİ OLMAYANLAR   
            Madde 13-1. Bu Kanun veya özel kanunlarına göre yetkili olanlar dışında hiçbir gerçek veya tüzel kişi, aslen veya fer'an meslek edinerek mevduat kabul edemeyeceği ve bankacılık işlemleri yapamayacağı gibi ticaret unvanları ve her türlü belgeleri ile ilan ve reklamlarında banka kelimesini ya da mevduat kabul ettikleri veya bankacılık işlemleriyle uğraştıkları izlenimini yaratacak hiçbir kelime veya tabiri kullanamazlar.     

            2. Bu maddenin uygulamasında yazılı veya sözlü olarak veya herhangi bir şekilde halka duyurulmak suretiyle faiz veya her ne ad altında olursa olsun bir ivaz karşılığında istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade edilmek üzere para alınması mevduat kabulü sayılır.     

            Kabul edilen para karşılığında mevduat hesap cüzdanı yerine adi veya ticari senetler  veya  makbuz verilmesi durumu değiştirmez. Ayrıca faiz veya her ne ad altında olursa olsun bir ivaz taahhüt edilip edilmediğine bakılmaksızın menkul kıymetlerin ibrazında veya belli bir vadede geri alınacağı taahhüdünü içeren belgeler eşliğinde satılması da mevduat kabulü hükmündedir.   

            3. Resmi ve özel kuruluşlar ile ortaklıklarda, yalnız kendi çalışanlarına ait olmak üzere sağlık ve sosyal yardım, ihtiyat ve tasarruf sağlama amaçlarıyla kurulan sandıkların münhasıran kendi üyelerinden ve bu amaçlar için topladıkları paralar mevduat sayılmaz. Bu sandıklar staülerine uygun faaliyette bulunmakla birlikte,nakit mevcutlarını milli bankalara yatırmak zorundadır.   

            4. Kalkınma ve Yatırım Bankalarının genel esaslar dairesinde tahvil, bono ve benzeri menkul kıymet ve kıymetli evrak ihracı suretiyle sermaye piyasasından kaynak sağlamaları mevduat sayılmaz.   

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM 
Şubeler

            İZİN   
            Madde 14- 1.Bankalar merkez şubeleri hariç olmak üzere açacakları veya nekledecekleri her şube için Bakanlıktan izin almak zorundadır.   

            2. Şube açma izinleri Sanayi ve Ticaret Bakanlığının uygun görüşü alındıktan sonra verilebilir.   

            3. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası hariç olmak üzere, özewl kanunla kurulan bankalar da bu madde hükümlerine tabidir.   

            ŞUBE AÇMA İZNİNİN USUL VE ŞARTLARI   
            Madde 15- 1. Bankalarca şube açmak için yapılacak başvurular, yılda bir defa olmak üzere ve müsteşarlıkça belirlenecek zamanlarda yapılır. Başvurulara, şube açılacak yerin iktisadi ve ticari durumu ile bankanın o yerde şube açmasını gerektiren nedenleri ayrıntılı bir şekilde açıklayan bir rapor ile müsteşarlık ve Sanayi ve Ticaret bakanlığınca gerekli görülecek diğer bilgi ve belgeler eklenir.   

            2. Şube açmaizninin verilmesinde ayrıca ilgili bankanın mali bünyesi, kanuniyükümlülüklerini yerine getirme bakımından genel tutumu mevduatındaki gelişme gibi hususlar gözönünde tutulur.   

            3. İzin tarihinden itibaren 1 yıl içinde açılmayan şubeler için verilmiş olan izinler geçersizdir.   

            ŞUBELER İÇİN GEREKLİ ÖZKAYNAKLAR    
            Madde 16- 1. Türkiye'de kurulmuş ve kurulacak bankalarla yabancı ülkelerde kurulmuş olup daTürkiye'de şube açmak suretiyle faaliyette bulunan veya bulunacak bankalar 5 ve 6 ncı maddelere göre sahip olmaları gereken özkaynaklarına ek olarak en az    
            a) Nüfusu 1 milyondan fazla olan şehirlerde açılmış ve açılacak her şube için 100 milyon lira    
            b) Nüfusu 500 binden fazla 1 milyondan az olan şehirlerde açılmıl veya açılacak her şube için 50 milyon lira,   
            c) Nüfusu 500 binden az şehir ve kasabalarda açılmış ve açılacak her şube için 25 milyon lira,   

            Özkaynak bulundurmak zorundadırlar.   

            2. Bankalar, genel nüfus sayımlarından sonra geçici sonuçların Devlet İstatistik Enstitüsünce yayınlanmasını izleyen 1 yıl içinde şubeleri için bulundurmaları gereken özkaynaklarını sayım sonuçlarının gerektirdiği miktara çıkartmakla yükümlüdürler.   

            3. Bankaların şubelerinde biri nam ve hesabına işlem yapmak üzere turizm, fuar, konferans gibi nedenlerle açtıkları geçici irtibat büroları ve şanj büroları ile Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının dahili muhabereleri tarafından devlet daire ve kuruluşları ve askeri kıta ve karargahlarda açılan sürekli iritbat büroları 1 inci fıkra hükümlerine tabi değildir.   

            ŞUBELERİN BİRLEŞTİRİLMESİ   
            Madde 17- 1. Bakanlık bankalardan, mali bünyelerini veya kanuni yükümlülüklerinin yerine getirilmesindeki tutumlarını gözönünde bulundurarak gerektiğinde belirteceği şubelerin birleştirilmesini isteyebiri. Bankalar bu şubelerini Bakanlıkça verilecek süre içinde Bakanlığa bildirmek zorundadırlar.   

            2. Şubelerinden bir veya birkaçının faaliyetlerini tatil ve tasfiye etmek isteyen bankaların da durumu bu konudaki kararın alındığı tarihten itibaren 15 gün içinde müsteşarlık ve Sanayi ve Ticaret Bakanlığna bilirmeleri şarttır.   

 
BEŞİNCİ BÖLÜM 
Teşkilat ve Organlar
 
BİRİNCİ KISIM  
Genel Kurul  

            GENEL KURULDA OY HAKKI VE KULLANILMASI   
            Madde 18- 1. Genel kurulda ortakların, sahip oldukları pay sayısı kadar oy hakları vardır.     

            2. Bankaların genel kurullarında, sermayenin %1 ve daha fazlasına sahip olan ortaklar ile yönetim kurulu başkan ve üyeleri, denetçiler ve birinci derecede imza yetkisine sahip olanlar vekil olarak oy kullanamazlar.     

            3. İkinci fıkra dışında kalan kimselerin vekil olarak kullanabilecekleri azami oy sayısı, toplam oy sayısının %1 ini aşamaz.   

            TEMSİLCİ   
            Madde 19- Banka genel kurullarında Müsteşarlık bir temsilci bulundurur. Temsilci, genel kurul tutanağını imzalar.   

            SERMAYE ARTIRIMINDA ÖZEL KARAR NİSABI VE ANASÖZLEŞME DEĞİŞİKLİĞİ   
            Madde 20- 1. 64 üncü madde uyarınca, banka sermayesinin artırılmasında Bakanlıkça zorunluluk olduğu bildirilen hallerde, genel kurulların sermmaye artırımı konusundaki kararları sermayeyi temsil eden toplam oyların %51'i ile alınabilir.   

            2.Sanayi ve ticaret Bakanlığı tarafından bankaların anaözleşme değişikliklerine izin verilebilmesi Bakanlığın uygun görüşünün alınmasına bağlıdır.   

 
İKİNCİ KISIM  
Yönetim Organları  

            YÖNETİM KURULU   
             Madde 21- 1. Bankaların yönetim kurulları 5 kişiden az olamaz. Banka genel müdürü, bulunmadığı hallerde vekili yönetim kurulunun tabii üyesidir. Bu Kanunun 24 üncü maddesinde genel müdür için öngörülen şartlar, süre hariç yönetim kurulu üyelerinin yarıdan bir fazlası için de aranır.     

            2. Türkiye'de şube açmak suretiyle faaliyette bulunan yabancı bankaların Türkiye'deki yönetim merkezlerinde, yönetim kurulu yetki ve sorumluluklarını taşıyan bankanın merkez müdürünün de dahil olduğu üç kişilik bir müdürler kurulu kurulur.     

            YÖNETİM KURULU ÜYELERİNİN HİSSE SENEDİ TAVDİ YÜKÜMLÜLÜĞÜ   
            Madde 22- 1. Banka yönetim kurulu başkan ve üyelerinden her birinin sermayesinin en az %1'ini temsil eden hisse senedine sahip olmalari ve yönetim kuruluna seçilmelerinden sonra  bu  hisse senetlerini Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasına veya bulunmadığı yerlerde Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasına makbuz karşılığında yatırmaları zorunludur. Ancak, banka sermayesinin %1'i  10 milyon  lirayı aşıyorsa fazlası aranmaz.     

            2. Türkiye'de faaliyette bulunan yabancı bankaların müdürler kurulu başkan ve üyeleri Türkiye'ye ayrılan ve fiilen ödenen sermaye miktarı üzerinden hesaplanan meblağı nakten veya Devlet tahvili olarak yatırmak zorundadırlar.     

            3. Devlet daire ve kuruluşları ile bankalar ve diğer kurum ve ortaklıkları temsilen seçilen banka yönetim kurulu üyelerinin hisse senedi tevdi yükümlülüğü temsil ettikleri daire, kuruluş,banka, kurum veya ortaklıklar tarafından yerine getirilir.     

            4. Yukarıdaki hükümler gereğince tevdi olunan hisse senetleri veya teminat akçeleri bir borca karşılık gösterilemez, terhin ve adına tevdi olundukları kişilerin banka yönetim kurulu üyeliği görevinden doğan mali sorumlulukları dışında haczedilemez.     

            KREDİ KOMİTESİ   
            Madde 23- 1. Bankalarda, bu kanunda yazılı görevleri yapmak üzere, yönetim kurulu tarafından, üyeler arasından seçilecek iki üye ile banka genel müdürü veya vekilinden oluşan bir kredi komitesi kurulur.     

            2. Türkiye'de şube açmak suretiyle faaliyet gösteren yabancı bankalarda müdürler kurulu aynı zamanda kredi komitesi görevini görür.     

            3. Herhangi bir toplantıya katılamayacak kredi komitesi üyesi yerine görev yapmak üzere iki yedek üye seçilir.     

            4. Kredi komitesinin oybirliği ile verdiği kararlar doğrudan doğruya çoğunlukla verdiği kararlar yönetim kurulunun onayından sonra uygulanır.     

            5. Yönetim kurulu, kredi komitesinin faaliyetlerini denetlemekle yükümlüdür. Yönetim kurulu üyelerinden herbiri, kredi komitesinden, komitenin faaliyetleri hakkında her türlü bilgiyi istemeye ve gerekli göreceği her türlü kontrolü yapmaya yetkilidir.     

            GENEL MÜDÜR VE YARDIMCILARI   
            Madde 24- Banka genel müdür ve yardımcılarının hukuk, iktisat, işletmecilik, maliye ,bankacılık veya mühendislik-işletmecilik dallarında yüksek öğrenim görmüş olmaları ve bankacılık veya işletmecilik dallarında genel müdürlüğe atanacakların en az 10 yıl, genel müdür yardımcılıklarına atanacakların ise en az 7 yıl tecrübe sahibi olmaları şarttır.     
   

ÜÇÜNCÜ KISIM  
İç Denetim 

            DENETÇİLER     
            Madde 25- 1. Bankaların denetçileri ikiden az olamaz.     

            2. Denetçilerin yüksek öğrenim görmüş ve bankacılık, hukuk ve muhasebe konularında bilgi ve tecrübe sahibi kimselerden seçilmeleri şarttır.     

            DENETÇİLERİN GÖREVLERİ   
            Madde 26- Denetçilerin Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre banka genel kuruluna hitaben düzenleyecekleri yıllık raporlardan başka yılbaşından itibaren her üç ayda bir bankanın bu Kanun ve diğer mevzuat karşısındaki durumuna ilişkin bir rapor düzenlemek ve düzenledikleri raporları ait olduğu dönemi izleyen bir ay içinde banka yönetim kuruluna ve Müsteşarlığa göndermekle yükümlüdürler.     

            BANKA MÜFETTİŞLERİ   
            Madde 27- Bankaların, işlemlerinin bankacılık ilkelerine ve mevzuatına uygunluğunu denetlemek üzere yeteri kadar müfettiş çalıştırmaları zorunludur.     

 
DÖRDÜNCÜ KISIM  
Ortak Hükümler  

            YEMİN   
            Madde 28- 1. Banka yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile yabancı bankaların müdürler  kurulu   başkan  ve  üyeleri,  seçilmeleri   veya atanmalarından sonra 22 nci maddede yazılı yükümlülüğü yerine getirdiklerini gösteren belgelerle birlikte mahalli ticaret mahkemesine başvurarak, belirtilecek günde sözü geçen mahkeme huzurunda görevlerini tam bir dikkat ve dürüstlük içinde yapacaklarına kanun hükümlerine aykırı hareket etmeyeceklerine ve ettirmeyeceklerine dair yemin etmekle yükümlüdürler.     

            Bankaların denetçileri ile genel müdür ve yardımcıları da yemin etmek zorundadırlar.     

            2. Yemin için yapılan başvurular mahkemelerce acele işlerden sayılır. Yemin tutanaklarının mahkemece onaylı bir örneği bankaca yemin tarihini izleyen bir hafta içinde Müsteşarlığa gönderilir.     

            3. Yemin yükümlülüğüne tabi kimseler yemin etmeden göreve başlayamazlar. Bu kimselerin yeminli bulundukları sürelerin sonunda aynı görevlere tekrar seçilmeleri veya atanmaları halinde yeniden yemin etmeleri gerekmez.     

            MAL BEYANI   
            Madde 29- 28 inci maddeye göre yemin yükümlülüğüne tabi olan kimseler ile bankaların Müsteşarlıkça belirtilen birinci derecede imza yetkisini haiz diğer görevlerinde bulunanlar göreve başladıkları ve görevden ayrıldıkları tarihler itibariyle eş ve velayet altındaki çocuklarını da kapsayacak şekilde Müsteşarlığa bu Müsteşarlıkça tespit olunacak örneğe uygun olarak mal beyanında bulunmak zorundadırlar. Bu zorunluluk görev süreleri boyunca 5 yılda bir olmak üzere devam eder.     

            KARAR DEFTERİ   
            Madde 30- 1. Bankaların yönetim kurulu ve kredi komiteleri ile yabancı bankaların müdürler kurullarının kararları, aralarında açıklık bırakılmamak ve satır aralarında çıkıntı olmamak şartıyla, tarih ve numara sırasıyla Türk Ticaret Kanununun defterlerle ilgili hükümleri gereğince onaylanmış müteselsil sayfa numaralı ayrı birer deftere metnin doğruluğundan hiçbir şekilde şüpheyi davet etmeyecek şekilde günü gününe kaydedilir ve her kararın altı üyeler tarafından imza olunur.     
    
            2. İş hacimleri büyük olan bankalarda Müsteşarlığın izni ile ve yıl sonlarında ciltlettirilmeleri kaydıyla karar defterleri yerine yaprakları noterce tasdikli ve müteselsil sıra numaralı ayrı kalamoza kullanılması caizdir.     

            BANKALARDA ÇALIŞMASI YASAK OLANLAR    
            Madde 31- 1. a) Bu Kanun hükümlerine aykırı hareketlerinden dolayı hapis veya bir defadan fazla ağır para cezası ile cezalandırılan kimseler ile yüz kızartıcı suçlardan dolayı mahkum olanlar ve müflisleri,   
            b) Bankalar dışında menkul kıymetler ve kambiyo borsaları üyesi olan gerçek kişilerle, tüzelkişilerin yönetimden sorumlu bulunan ortakları veya yönetim kurulu başkanı, üyesi, denetçi, genel müdür yardımcısı veya birinci derecede imza yetkisini hazi görevli olarak çalıştırılamazlar.   

            2. Bankalar bu gibi kimselerin imza yetkilerini derhal kaldırmak zorundadırlar.     
    

 ALTINCI BÖLÜM 
Yedek Akçeler ve Mevduata Ait Hükümler

            MUHTEMEL ZARAR KARŞILIĞI    
            Madde 32- 1. Bankalar, Türk Ticaret Kanununun ve anasözleşmelerinin ayrılmasını zorunlu kıldığı yedek akçelerden başka yıllık safi kârlarının %5'ini ödenmiş sermayeleri tutarına ulaşıncaya kadar "Muhtemel zararlar karşılığı" olarak ayırmak zorundadırlar.     

            2. Bu karşılıklar ancak zararların mahsubunda kullanılır. Mahsup sonucu ortaya çıkan noksanlık giderilinceye kadar karşılık ayrılmasına devam olunur.     

            3. Bakanlar Kurulu 1 inci fıkra dışında bankalarca verilen kredilerin durum ve özelliklerini gözönünde bulundurarak doğabilecek muhtemel zararlar için karşılık ayrılmasına ve bunlara ilişkin usul ve esasları tespite yetkilidir. Bankaların Bakanlar Kurulu kararı uyarınca ayırmak zorunda kaldıkları karşılıkların teminatsız kalan kredilere tekabül eden kısımları ayrıldıkları yılda kurumlar vergisi matrahının tespitinde gider olarak kabul edilir.     

            YEDEK AKÇELERİN KULLANILMASI   
            Madde 33- 1. Bankalar, bu Kanunun 32 nci maddesi ve Türk Ticaret Kanununun 466 ve 467 nci maddelerine göre ayırdıkları kanuni yedek akçelerine tekabül eden bir meblağı yıllık bilançolarının genel kurullarınca onaylanmasını izleyen 15 gün içinde kanuni karşılık olarak Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdinde Hazine adına açılacak "Kanuni Yedek Akçeler Karşılığı Devlet Tahvili Hesabı"na yatırmak zorundadırlar.    

            2. Zararların kanuni yedek akçelerle karşılanmasının gerektiği hallerde zararların kapatılması için kullanılan yedek akçelere tekabül eden karşılıklar Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca ilgili bankaya iade olunur.     

            3. Kanuni Yedek Akçeler Karşılığı Devlet Tahvili hesaplarının tabi olacağı şartlar ve uygulama esasları Müsteşarlıkça tespit ve ilan olunur.     

            MEVDUATIN TASNİFİ   
            Madde 34- 1. Bankalar tasarruf mevduatını diğer mevduat hesaplarından ayırmak ve mevduat hesaplarını Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca tespit edilecek vade ve türlerine göre tasnif etmek zorundadırlar.     

            2. Tasarruf mevduatı, gerçek kişiler tarafından bu nam altında açtırılan ve ticari işlemlere konu olmayan mevduattır. Ancak vadesiz tasarruf mevduatı hesapları üzerine münhasıran çek keşide edilmesi ticari işlem sayılmaz.     

            MEVDUATIN ÇEKİLMESİ   
            Madde 35- 1. Medeni Kanunun rehinlere ve Borçlar Kanununun alacağın devir ve temlikine ilişkin hükümleri ile diğer kanunların verdiği yetkiler ve koyduğu yükümlülükler saklı kalmak şartıyla, mevduat sahiplerinin mevduatlarını diledikleri anda geri alma hakları hiçbir suretle sınırlandırılamaz. Mevduat sahibi ile banka arasında vade ve ihbar süresi hakkında kararlaştırılan şartlar saklıdır.     

            2. Ancak vadeli ve ihbarlı mevduatın bankaların muvafakatı ile vade ve ihbar müddetinden önce çekilmesi halinde bu mevduata uygulanacak azami faiz oranını tespite Bakanlar Kurulu yetkilidir.     

            MEVDUATTA ZAMANAŞIMI   
            Madde 36- 1. Bankalar mevduat sahiplerine, aksine yazılı talepleri olmadıkça her yıl Ocak ayı içinde birer hesap özeti gönderirler.     

            2. Her türlü mevduat, emanet ve alacaklardan son talep, işlem veya mudiin herhangi bir şekilde yazılı talimatı tarihinden başlayarak 10 yıl geçtiği halde sahipleri tarafından aranmamış olanlardan, tutarı veya değeri 5.000 lirayı aşan mevduat sahiplerinin mevcut adreslerine bir mektupla bildirdikten sonra tamamının bu sürenin bitimini izleyen takvim yılı başından itibaren 6 ay içinde bankalarca sahiplerinin isim, kimlik ve adresleri ve haklarının faizleri ile ulaştıkları tutarlar gösterilmek suretiyle düzenlenecek bir cetvel ile Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasına devredilir.     

            3. İkinci fıkra gereğince Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasına devredilen mevduat, emanet ve alacaklardan tutarı veya değeri  5.000  lirayı aşmayanlar Bankaca Tasarruf  Mevduatı  Sigorta   Fonuna intikal  ettirilir. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası tutar veya değeri 5.000 lirayı aşanları Resmi Gazete ile ilan eder. İlandan itibaren 1 yıl içinde sahip veya mirasçıları tarafından aranmayan mevduat, emanet ve alacaklar bu sürenin bitiminde Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna gelir kaydedilir.     

            4. Küçükler adına ve yalnızca bunlara ödeme yapılmak kaydıyla açtırılan hesaplarda, bu maddede yazılı zamanaşımı süreleri küçüğün reşit olduğu tarihte işlemeye başlar.     

            MEVDUATA VERİLECEK FAİZLER   
            Madde 37- 1. Mevduata verilecek asgari veya azami faiz oranlarının ve temin edilecek diğer menfaatlerin tespitine, mevduat faiz oranlarının kısmen veya tamamen serbest bırakılmasına bunların yürürlük zamanlarını tespite Bakanlar Kurulu veya Bakanlar Kurulunun selahiyetli kılması halinde Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası yetkilidir.     

            2. Bankalar mevduata peşin faiz veremeyecekleri gibi her ne suret ve şekilde olursa olsun mevduat sahiplerine, yukarıdaki fıkraya göre alınan karar ve tedbirlere aykırı olarak munzam menfaat temin edemezler ve bunlara aykırılığa yol açacak itlemler yapamazlar.